Mamy zwycięzców konkursu prognoz ekonomicznych

Ekonomiści Banku Millennium i BNP Paribas BP dzielą się zwycięstwem w konkursie prognoz krótkoterminowych „Parkietu” w 2025 r. Wyprzedzili analityków z PKO BP, Banku Ochrony Środowiska i ING BSK.

Niezmiennie od lat, co miesiąc „Parkiet” ankietuje zespoły analityczne, zbierając ich prognozy dla wskaźników publikowanych w kolejnym miesiącu oraz dla danych rynkowych w tym okresie. Łącznie przez cały rok opracowujemy zestaw prognoz dla 17 wskaźników makroekonomicznych, w tym m.in. comiesięcznych danych o inflacji CPI, inflacji bazowej, bilansie obrotów bieżących, podaży pieniądza, stopie bezrobocia rejestrowanego, PMI, dynamice sprzedaży detalicznej i produkcji przemysłowej oraz budowlano-montażowej oraz cokwartalnych o dynamice PKB oraz konsumpcji prywatnej i inwestycji. Do tego dochodzi pięć wskaźników rynkowych: główna stopa procentowa NBP oraz średnie w miesiącu kursy euro i dolara amerykańskiego do złotego oraz rentowności polskich obligacji dwu- i dziesięcioletnich. Na podstawie tych prognoz przedstawiamy czytelnikom średnie prognozy ekonomistów.

W końcu przychodzi jednak też czas, żeby sprawdzić, czyje prognozy dla wskaźników publikowanych w minionym roku były najtrafniejsze. W tym celu sprawdzamy, jak każda prognoza wypadała na tle faktycznego odczytu oraz oczekiwań pozostałych zespołów. Punkty przyznajemy przy zastosowaniu znanego uczestnikom konkursu systemu wag. Przykładowo: prognozy inflacji, PKB czy głównej stopy procentowej NBP są „ważniejsze” niż np. rentowności obligacji dwuletnich czy dynamika agregatu M3.

Foto: Parkiet

Millennium i BNP Paribas BP na szczycie

Okazało się, że w 2025 r. nie sposób wyłonić tylko jednego zwycięzcy konkursu. Łącznie równie trafne, najbliższe rzeczywistości prognozy formułowali analitycy dwóch zespołów makroekonomicznych: BNP Paribas BP i Banku Millennium. Głównym ekonomistą BNP Paribas BP jest Michał Dybuła, jego zespół tworzą też Aleksandra Prus, Wojciech Stępień, Marcin Kujawski i Tomasz Tyc. Z kolei głównym ekonomistą Banku Millennium jest Grzegorz Maliszewski, a biuro analiz makroekonomicznych tworzą również Cezary Chrapek, Andrzej Kamiński i Antoni Zalewski. Trzecie miejsce w minionej edycji prognoz zajęli ekonomiści PKO Banku Polskiego. Prognozy dla „Parkietu” w trakcie 2025 r. przygotowywali: Piotr Bujak (główny ekonomista banku), Marta Petka-Zagajewska (dyrektorka biura analiz makroekonomicznych), a także: Szymon Fabiański, Urszula Kryńska, Kamil Pastor, Agnieszka Pierzak, Anna Wojtyniak-Stefańska i Michał Reczek. Tuż za podium uplasowały się zaś zespoły analityków Banku Ochrony Środowiska (główny ekonomista Łukasz Tarnawa, Aleksandra Świątkowska i Emilia Lewczuk) oraz ING BSK (główny ekonomista Rafał Benecki, Adam Antoniak, Leszek Kąsek, Michał Rubaszek, Mateusz Sutowicz i Piotr Rutecki).

Kto najlepiej prognozował konkretne dane?

Jeśli chodzi o same prognozy wskaźników makroekonomicznych, to na przestrzeni 2025 r. najtrafniej formułowali je analitycy Banku Millennium, przed zespołami PKO BP i Alior Banku. Z kolei puls wskaźników rynkowych najlepiej wyczuli ekonomiści BNP Paribas BP, a w dalszej kolejności ING BSK oraz Banku Millennium. Ekonomistów Banku Millennium można też mianować jako najbardziej wszechstronnych prognostów 2025 r. – spośród łącznie 22 prognozowanych wskaźników, aż w dziesięciu przypadkach znaleźli się w Top 5 szacunków dla danej kategorii. Tylko nieco rzadziej do tego grona trafiali analitycy PKO BP, BOŚ, Credit Agricole BP i BNP Paribas BP.

W czyje prognozy najbardziej warto było się wczytywać w ciągu 2025 r. w przypadku kluczowych wskaźników? Pierwsze miejsce w kategorii prognoz inflacji zajęli ekonomiści PZU. Tempo wzrostu gospodarczego najtrafniej typował zespół BOŚ, zaś decyzje RPP w sprawie stóp procentowych idealnie przewidywali analitycy Banku Gospodarstwa Krajowego.

1. BNP PARIBAS BP

Michał Dybuła, główny ekonomista

2025 r. przebiegał w gospodarce mniej więcej zgodnie z oczekiwaniami. Wzrost PKB przyspieszał za sprawą solidnych wydatków konsumpcyjnych oraz odbudowujących się inwestycji. Stopniowo poprawiała się też sytuacja eksporterów. Niemniej, miesięczne dane o aktywności gospodarczej charakteryzowały się dużą zmiennością – i to było chyba największym wyzwaniem dla analityków. Po stronie inflacji nie było naszym zdaniem dużych niespodzianek: tempo wzrostu cen konsumpcyjnych zwalniało z miesiąca na miesiąc. Nie zaskoczyła nas więc skala obniżek stóp procentowych. Spodziewamy się zresztą kolejnych cięć w 2026 r. i spadku stopy referencyjnej do 3,50 proc. lub niżej. Wsparciem dla łagodnego nastawienia polityki pieniężnej powinna być zwalniająca do około 2 proc. inflacja, zaś przeszkodą: przyspieszający do około 4 proc. wzrost PKB, napędzany wyraźnym ożywieniem inwestycji i coraz mocniejszym eksportem. Najważniejszym czynnikiem ryzyka dla gospodarki pozostanie polityka, zarówno w wymiarze międzynarodowym, jak i - być może – krajowym.

1. BANK MILLENNIUM

Grzegorz Maliszewski, główny ekonomista

Perspektywy dla polskiej gospodarki na rok 2026 r. są optymistyczne. Wzrost PKB przyspieszy w naszej ocenie do 3,8 proc. r/r. Mocnym filarem gospodarki będą inwestycje, wsparte kumulacją napływu funduszy unijnych. Silny pozostaje polski konsument. Sprzyjać mu będzie niska inflacja oraz spodziewane kolejne obniżki stóp procentowych. Odradzają się gospodarki głównych partnerów handlowych Polski, co wspiera eksporterów. Optymizm co do wyników gospodarki w 2026 r. wydaje się zatem uzasadniony. W sprzyjających okolicznościach (np. zakończenie wojny w Ukrainie czy silniejszy wzrost globalny) dynamika PKB może sięgnąć nawet 4 proc. r/r. Wyzwaniem średnioterminowym pozostaje zwiększenie aktywności inwestycyjnej przedsiębiorstw, szczególnie w obszarze ekoinnowacyjności, robotyzacji, czy sztucznej inteligencji. W tych obszarach potrzebne jest zdecydowane przyspieszenie, aby utrzymać konkurencyjność gospodarki i wykorzystać szanse, jakie będzie dawało otoczenie zewnętrzne (odbudowa Ukrainy, relokacja łańcuchów wartości).

3. PKO BP

Piotr Bujak, główny ekonomista

W trakcie 2025 r. sporo trudności dostarczyło prognozowanie inflacji. Co prawda nasze przewidywania z początku roku okazały się trafniejsze niż projekcje banku centralnego, ale pod koniec roku trend dezinflacyjny przybrał na sile bardziej niż oczekiwaliśmy. W tym roku inflacja może nadal generować pozytywne zaskoczenia. To będzie generalnie bardzo dobry rok dla polskiej gospodarki. Czeka nas silniejszy, lepszej jakości wzrost, przy jednoczesnej poprawie równowagi makroekonomicznej (spadek inflacji i redukcja deficytu fiskalnego przy utrzymaniu względnie dobrej sytuacji w bilansie płatniczym). Wreszcie coś powinno ruszyć za Odrą, więc nasza gospodarka może być napędzana przez wszystkie silniki – do solidnego wzrostu konsumpcji i mocnego odbicia inwestycji dołączy eksport stymulowany ożywieniem popytu zagranicznego. Jest przestrzeń dla dalszego dostosowania polityki pieniężnej, ale RPP musi brać pod uwagę średnioterminowe perspektywy inflacji, a nie tylko bieżące wskaźniki. To nakazuje spowolnienie i nieodległe zakończenie obniżek stóp procentowych.

4. BOŚ

Aleksandra Świątkowska, ekonomistka

Tempo krajowego wzrostu gospodarczego w 2025 r. przyspieszyło, pomimo obaw z wiosny dotyczących polityki handlowej Stanów Zjednoczonych. Większa odporność światowej gospodarki pozwoliła na bardzo stopniowe ożywienie eksportu i dalszy wzrost dynamiki PKB. W 2025 r. wpływ projektów współfinansowanych ze środków unijnych na krajowe inwestycje był jeszcze ograniczony, natomiast ich kumulacja w 2026 r. pozwoli na przyspieszenie inwestycji i wzrost dynamiki PKB w kierunku 4 proc. Eksporterom powinna sprzyjać silniejsza poprawa koniunktury w Niemczech. W 2025 r. silniej zaskoczyły w Polsce trendy inflacyjne. Niższe ceny surowców energetycznych i żywnościowych oraz dalsza aprecjacja złotego wzmocniły spadek cen towarów. Wygasanie tych efektów powinno ograniczać spadek inflacji, jednak przestrzeń dla obniżenia dynamiki cen usług, w ślad za wolniejszym wzrostem płac, utrzyma niską inflację w 2026 r. poniżej 2,5 proc. W minionym roku najbardziej zaskoczyła odporność złotego w okresach wzrostu globalnej awersji do ryzyka.