W ostatnich dwóch latach szwajcarska waluta wobec euro zyskała prawie 20 proc., w stosunku do dziesięcioletniej średniej. To woda na młyn dla plantatorów z Niemiec i Danii, którzy korzystają z niższych kosztów operacyjnych i podcinają ceny na rynku szwajcarskim.
- Konkurencja jest potężna - wzdycha Spaltenstein. Będzie szczęśliwy jeśli jego biznes utrzyma się na obecnym poziomie.
Jego sytuacja i podobnych biznesów jest skrajnie inna niż największych szwajcarskich korporacji jak Nestle, Roche, czy ABB, które znaczną część operacji mają poza granicami kraju i było im łatwiej dostosować się do mocnego franka. Mniejsi producenci, koncentrujący się na rynku wewnętrznym, dużo bardziej odczuwają skutki dużego popytu na szwajcarską walutę. Nic nie wskazuje na zmianę ich sytuacji pod tym względem, gdyż ekonomiści przewidują, że frank pozostanie mocny wobec wspólnej europejskiej waluty, ponieważ w 2014 r. miejscowa gospodarka nadal będzie rozwijać się szybciej niż euroland. - Unikamy szwajcarskich producentów zorientowanych wyłącznie na miejscowy rynek - przyznaje Martin Lehmann, zarządzający portfelem w 3v Asset Management. Ujawnia on, że zanim zainwestuje pieniądze w jakąś firmę zawsze bierze pod uwagę to jak dużo produkuje ona w na miejscu.
W okresie ostatnich dwóch lat średni kurs franka do euro wynosił 1,2178 CHF, wobec średniej dziesięcioletniej na poziomie 1,4667 CHF. Dla Jana Jenischa, prezesa firmy chemicznej Sika wzrost notowań franka oznacza zagrożenie dla prognozy przychodów ze sprzedaży, które do 2018 r. miały wzrosnąć do 8 miliardów CHF. Cel ten został wyznaczony w 2010 r. a aprecjacja franka podcięła obroty tej firmy o miliard CHF rocznie.
Z tego samego powodu Lonza, dostawca takich farmaceutycznych gigantów jak Roche i Novartis, w swoim kompleksie w Visp postanowiła zmniejszyć zatrudnienie o 400 etatów na ogólną liczbę 2890 miejsc pracy.
