Stopy procentowe w Polsce bez zmian. Rada Polityki Pieniężnej podjęła decyzję

Rada Polityki Pieniężnej utrzymała na środowym posiedzeniu stopy procentowe na niezmienionym poziomie. Referencyjna stopa NBP nadal wynosi więc 4 proc.

Z tego artykułu się dowiesz:

• Jakie były argumenty za pozostawieniem stóp bez zmian w lutym?
• Jaki wpływ na decyzję RPP miały dane dotyczące inflacji?
• Jakie są prognozy dotyczące przyszłych obniżek stóp procentowych?

Oczekiwania rynkowe były mocno podzielone. W ankiecie „Rzeczpospolitej” i „Parkietu” dokładnie tyle samo (po 9) makroekonomistów i zespołów analitycznych spodziewało się pozostawienia stóp bez zmian oraz obniżki o 25 punktów bazowych. De facto za każdym z tych rozstrzygnięć Rada Polityki Pieniężnej miała jakieś argumenty.

Ostatecznie RPP zdecydowała się na kontynuację pauzy w procesie cięć stóp (w styczniu też utrzymała stopy bez zmian). Jakie mogła mieć ku temu przesłanki? Poprzednie posiedzenie odbyło się raptem w połowie stycznia. – Nie dostaliśmy w tym czasie nowych danych makroekonomicznych, które uzasadniałyby inną decyzję niż podjęta trzy tygodnie temu – oceniał przed posiedzeniem Daniel Piekarek, ekonomista Banku BPS.

W międzyczasie nie pojawiły się m.in. nowe dane inflacyjne, które mogłyby uzasadniać inną decyzję niż w styczniu. Styczeń i luty to nietypowy okres, w którym Główny Urząd Statystyczny nie przedstawia szybkiego szacunku inflacji na koniec miesiąca. Dane o styczniowej inflacji poznamy dopiero 13 lutego, a de facto dopiero miesiąc później GUS poda ostateczny odczyt, na bazie nowego koszyka inflacyjnego. Acz ten argument można próbować zbijać: Narodowy Bank Polski dysponuje własnymi analizami i nie musi koniecznie czekać na to, co pokaże GUS. Zresztą był to jeden z argumentów zespołów spodziewających się obniżki na lutowym posiedzeniu: inflacja w styczniu najpewniej spadła w okolice lub nawet poniżej 2 proc. r/r (z 2,4 proc. w grudniu). – Jeśli Rada nie obniży stóp w reakcji na niższe prognozy styczniowej inflacji, to zostanie skonfrontowana z bardzo niskim odczytem dynamiki cen, prawdopodobnie poniżej 2 proc. Wówczas może pojawić się zarzut, że jest spóźniona – spekulował Jakub Borowski, główny ekonomista Credit Agricole Bank Polska. Z drugiej strony – mimo poprawy perspektyw inflacji – Radę wstrzymać mogły wzrosty cen ropy ze stycznia.

Dlaczego RPP nie obniżyła stóp procentowych?

W każdym razie, poza ewentualnymi prognozami inflacji, RPP nie dostała raczej od poprzedniego posiedzenia jasnych sygnałów, że trzeba koniecznie ciąć stopy procentowe już teraz. – Przytłaczająca większość napływających publikacji powinna skłaniać do wyboru marca jako miesiąca kolejnej obniżki. Odczyty wskazały na wyższą dynamikę płac, przyspieszenie w sektorach produkcyjnych, poprawę wskaźników koniunktury w kraju i strefie euro – zauważał Piotr Dmitrowski, ekonomista Banku Gospodarstwa Krajowego. Rzeczywiście, m.in. dane za grudzień o produkcji przemysłowej i budowlano-montażowej oraz dynamice wynagrodzeń w sektorze przedsiębiorstw zaskoczyły w górę.

Warto też przypomnieć, że w grudniu prezes Glapiński i część innych członków Rady Polityki Pieniężnej mówili, że RPP powinna wejść teraz w okres „wait-and-see” i chwilę obserwować efekty dotychczasowych obniżek (aż o 175 punktów bazowych od maja). Pauza trwająca raptem dwa miesiące byłaby bardzo krótka, acz oczywiście mogłaby być uzasadniona lepszymi od grudniowych oczekiwań perspektywami inflacji i, w ich obliczu, szybszym dostosowaniem do niej stóp procentowych. Zresztą już po styczniowym posiedzeniu prezes Glapiński czy członek RPP Ludwik Kotecki brzmieli nieco bardziej gołębio i ze względu na dobre perspektywy inflacyjne nie wykluczali obniżki już w lutym.

Co dalej ze stopami procentowymi w Polsce?

Mimo drugiej z rzędu decyzji o utrzymaniu stóp procentowych bez zmian, na kolejne cięcia raczej nie powinno nam przyjść długo czekać. Sądząc po wypowiedziach członków RPP (w tym prezesa Glapińskiego), to gremium widzi jeszcze przestrzeń do obniżek. Oczywiście o ile nie wydarzy się nagle w kraju i na świecie nic, co przestrzeń do obniżek zamknie.

Dobrym (i powszechnie spodziewanym) momentem na cięcie wydaje się już kolejne posiedzenie, 3-4 marca. Wówczas Rada zapozna się z nową projekcją inflacyjną NBP – najpewniej z wyraźnie niższą ścieżką inflacji na najbliższe kwartały niż w poprzedniej, listopadowej.

Oczekiwania ekonomistów, ale także wyceny kontraktów terminowych, sugerują, że Rada Polityki Pieniężnej zatrzyma się z obniżkami stóp procentowych gdzieś w okolicach 3,25-3,50 proc., co oznaczałoby jeszcze 2-3 obniżki po 25 punktów bazowych. Oczywiście: wszystko będzie zależało od napływających danych i prognoz. Bardzo prawdopodobne, że te obniżki będą skoncentrowane raczej w najbliższych miesiącach. – Według naszych szacunków, od drugiej połowy 2026 r. polityka pieniężna przestanie oddziaływać dezinflacyjnie, co będzie oznaczać stopniowe wyczerpywanie się przestrzeni do dalszych cięć stóp. W konsekwencji zakładamy, że docelowy poziom stopy referencyjnej (3,25 proc.) zostanie osiągnięty dość szybko, nie później niż do końca pierwszego półrocza 2026 r. – mówi Kamil Łuczkowski, ekonomista banku Pekao.