W tym roku nastąpi kilka ważnych impulsów do wzrostu zainteresowania rynkiem numizmatów. Najpierw 26 marca Muzeum Narodowe w Krakowie ogłosi finał budowy Europejskiego Centrum Numizmatyki Polskiej w Pałacu Czapskich. Rozpoczniemy odliczanie dni do uroczystego otwarcia centrum w czerwcu tego roku. Bestsellerem jest niedawno wydany dwujęzyczny album „Sto rarytasów numizmatycznych w Muzeum Narodowym w Krakowie", ze wstępem prezesa NBP prof. Marka Belki. Branża numizmatyczna to najbardziej stabilna dziedzina krajowego rynku antykwarycznego. Stabilność nadaje duża skala handlu. Polskie numizmaty, z uwagi na ich wartość historyczną lub estetyczną, masowo kupują kolekcjonerzy. Nabywcami są także inwestorzy, ponieważ pośród przedmiotów na rynku antykwarycznym numizmaty mają największą płynność, można je sprzedać od ręki. Łatwo je przechowywać, transportować, można je kupować i sprzedawać dyskretniej niż obrazy. I nie trzeba ich przechowywać w bankowym depozycie, co dziś, po cypryjskiej przygodzie, może mieć dodatkowe znaczenie. Warszawskie Centrum Numizmatyczne (www.wcn.pl) na swojej stronie udostępniło archiwum ponad 120 tys. transakcji przeprowadzonych od 1991 roku. Rynek jest przejrzysty! Każdy może porównać wzrost cen, skonfrontować dane z archiwami innych firm, z katalogami różnych autorów, może zapytać o ceny na forach dyskusyjnych dla kolekcjonerów i w Polskim Towarzystwie Numizmatycznym (www.ptn.pl). Ryszard Kondrat z WCN wybrał kilka przykładów wzrostu cen numizmatów w porównywalnych stanach. Znany każdemu Polakowi denar Bolesława Chrobrego (znany, bo reprodukowany na współczesnym banknocie o nominale 20 zł), w maju 1994 roku sprzedano za 4,9 tys. zł. Natomiast w czerwcu 2012 roku kupiony został za  81?tys. zł. Pospolita, występująca na co dzień srebrna moneta o nominale 5 zł, upamiętniająca stulecie wybuchu powstania listopadowego, w pięknym stanie zachowania, w 1991 roku kosztowała 56 zł, w 2002 roku – 308 zł, a w listopadzie ubiegłego roku sprzedana została za 2,4 tys. zł. Każdy, z myślą o emeryturze, może kupować zabytki stosownie do własnych możliwości.