W teorii inwestowanie z wykorzystaniem faz cyklu koniunkturalnego (ożywienie, ekspansja, spowolnienie, recesja) nie należy do czynności przesadnie skomplikowanych. Upraszczając: w okresie recesji należy postawić na obligacje (najlepiej o stałym oprocentowaniu), w czasie ożywienia kupuje się akcje, gdy nadchodzi ekspansja, to do akcji należy dodać surowce (z uwagi na rosnące zapotrzebowanie przedsiębiorstw na materiały), a w okresie spowolnienia w portfelu powinna dominować gotówka (lokaty, fundusze pieniężne itp.), a także wstrzemięźliwość wobec aktywów uważanych za ryzykowne (tj. akcje).