Kiedy europejskie i amerykańskie fundusze wyprzedawały akcje energetycznych i węglowych spółek znad Wisły, te tylko w pierwszym momencie poczuły dysonans. Bo choć środki pod warte miliardy złotych inwestycje w nowe moce węglowe miały zabezpieczone, to przed nimi były kolejne, jeszcze większe wydatki.

Z pierwszego szoku koncerny energetyczne i węglowe otrząsnęły się w miarę szybko. Zaczęły nieśmiało zerkać na kapitał azjatycki. Nauczyły się też sięgać po niestandardowe instrumenty i środki tych instytucji, które deklarując dekarbonizację portfeli finansowały przedsięwzięcia spółek czerpiących korzyści z paliw kopalnych.