Podstawowe wskaźniki analizy fundamentalnej takie jak cena/zysk czy cena/wartość księgowa są intuicyjne, ale mogą być bardzo mylące i spółki z książkowo niskimi wskaźnikami wcale nie muszą mieć największego potencjału. Często trzeba znać spółkę na wylot, aby widzieć, że np. niski wskaźnik C/Z lub wysoka stopa dywidendy nie są spowodowane zdarzeniami jednorazowymi tudzież nie stanowią pięknego wspomnienia po akurat znacznie pogarszającej się historii finansowej. Wyzwaniem przy takim podejściu jest jednak ogarnięcie umysłem (nie mówiąc o śledzeniu bieżących komunikatów) dużej liczby spółek. Na samej GPW notowanych jest 476, a przecież inwestorzy mają coraz łatwiejszy dostęp do inwestowania w spółki zagraniczne. W USA na NYSE jest już prawie 3000 walorów, jest więc jasne, że dla ogromnej większości inwestorów dogłębna analiza tak dużej liczby pojedynczych spółek jest niemożliwa. Czy jest zatem szansa na wybór potencjalnych zwycięzców?