Dobrze już było. Tauron przed wyzwaniami

Z tego artykułu się dowiesz:

• Jak oceniane są perspektywy inwestycyjne dla spółek energetycznych, w tym Tauronu?
• Które czynniki makroekonomiczne i regulacyjne wpływają na prognozy dla sektora energetycznego?
• Jakie wyzwania inwestycyjne stoją przed spółką w kolejnych latach?
• Jak prognozowane są wyniki finansowe oraz przepływy pieniężne Tauronu?
• Jakie przewidywania dotyczą polityki dywidendowej spółki?
• Na jakiej podstawie analitycy formułują rekomendacje inwestycyjne i wycenę akcji?

Jak czytamy w rekomendacji Noble Securities przygotowanej przez analityka Michała Sztablera, optymizm związany z poprawą sytuacji w spółkach energetycznych osiągnął już swoje apogeum. „Nie widzimy uzasadnienia dla kontynuacji wzrostów ich wyceny. Zwracamy jednocześnie uwagę na ryzyka, których negatywny wpływ jest przez rynek ignorowany” – wskazano w rekomendacji.

Coraz więcej zagrożeń na horyzoncie

Mowa o presji wywieranej na marże, dynamicznie rosnących wydatkach inwestycyjnych oraz coraz częstszym interwencjonizmie. Mimo że w przypadku Tauronu kumulacja negatywnych skutków wydaje się mniejsza, to jednak tempo wzrostu kursu (prawie 120 proc. w ciągu 12 miesięcy) jest zdaniem analityków za wysokie. „Biorąc pod uwagę m.in. niższy koszt finansowania rozwoju (pożyczki z KPO) podnieśliśmy wycenę z 7,17 zł do 9,37 zł. Obecne poziomy cenowe uznajemy za atrakcyjne do zmniejszania zaangażowania, wydajemy rekomendację redukuj.” – czytamy.

Rosnące wydatki na inwestycje

Michał Sztabler uważa, że perspektywy na 2026 r. zaprezentowane przez zarząd wskazują na niższy poziom EBITDA oraz wzrost CAPEX. „Wpisuje się to w nasz scenariusz, który zakłada pogorszenie wyników w dystrybucji, sprzedaży oraz wytwarzaniu. Widzimy też ryzyko dla segmentu OZE. Jednocześnie rosną inwestycje w dystrybucji, spółka zapowiada nowe projekty w OZE oraz wytwarzaniu (gaz). Pilnej i kapitałochłonnej modernizacji wymaga segment ciepła. Po 3 latach generowanej nadwyżki w przepływach, od 2026 r. prognozujemy ujemny cash flow.” – dodano.

Co więcej, akurat Tauronowi, zapowiadana w UE reforma systemu ETS nie poprawi wyników segmentu wytwarzania. „Niższe ceny CO2 pozwoliłyby krajowym spółkom energetycznym, których flota wytwórcza wciąż w przeważającej części oparta jest na węglu, na zmniejszenie kosztów wytwarzania. Ponieważ jednak celem nadrzędnym jest redukcja cen energii, więc nie widzimy przestrzeni do zwiększenia zysków producentów prądu” – pisze analityk.

Wpływ konfliktu na Bliskim Wschodzie, o ile nie przybierze on charakteru długoletniej wojny, będzie – zdaniem autora rekomendacji – ograniczony. „Nie spodziewamy się znaczących zmian cen węgla w 2026 r. (prognozowanie zmian w dłuższym terminie jest obarczone dużym ryzykiem), a udział bardziej wrażliwej energetyki gazowej wciąż jest relatywnie niewielki.” – przypomniano. W krótkim terminie autor rekomendacji spodziewa się nieznacznie pozytywnego wpływu (popyt z zagranicy na tańszy prąd z węgla – ograniczony do miesięcy zimowych), neutralnego. W horyzoncie średnioterminowym w efekcie wyższych zysków spółki mogą zostać obciążone podatkiem od nadmiarowych zysków – windfall tax. W długoterminowym horyzoncie może pojawić się pogorszenie konkurencyjności.

Dywidendy raczej symboliczne

Mimo pojawiających się ewentualnych zagrożeń, spółce będzie trudno wycofać się z wypłaty dywidendy w kolejnych latach, ale płatności pozostaną – zdaniem analityka – na symbolicznym poziomie. „W modelu założyliśmy wypłatę do 10 proc. skonsolidowanego zysku netto, co nie pogorszy w sposób znaczący bilansu firmy. Przestrzeń do wyraźnego zwiększenia dywidendy widzimy dopiero w 2031 r., choć dostęp do taniego zewnętrznego finansowania z KPO może skłaniać do poluzowania zasad” – dodaje Michał Sztabler.