Tyl­ko na po­cząt­ku wczo­raj­szej se­sji gieł­do­we in­dek­sy by­ły na plu­sie. Póź­niej by­ło co­raz go­rzej. Z du­żych spół­ek na wy­różnie­nie za­słu­gi­wa­ły je­dy­nie BRE i TP. Z mniej­szych – ko­lej­ny raz w ostat­nim cza­sie Groc­lin, któ­ry po­in­for­mo­wał o no­wym kontr­ak­cie.

Tym­cza­sem na ame­ry­kań­skim ryn­ku ak­cji sy­tu­acja roz­wi­ja się nad­spo­dzie­wa­nie do­brze.

Od prze­ło­mu sierp­nia i wrze­śnia ubie­głe­go ro­ku, a więc już od po­nad 5 mie­się­cy, ce­ny ak­cji sys­te­ma­tycz­nie pną się w gó­rę. In­deks S&P 500 zy­skał w tym cza­sie 25 proc., no­tu­jąc po dro­dze tyl­ko jed­ną ko­rek­tę w li­sto­pa­dzie.

Od po­nad dwóch mie­się­cy ame­ry­kań­scy in­we­sto­rzy nie do­świad­czy­li prak­tycz­nie żad­nych spad­ków.

Nie­malże co­dzien­nie in­deks bi­je re­kor­dy roz­po­czę­tej w mar­cu 2009 r. hos­sy.

Tak sil­ne za­cho­wa­nie ryn­ku za oce­anem jest wpraw­dzie zgod­ne z za­cho­wa­niem gieł­do­wych in­dek­sów w Eu­ro­pie Za­chod­niej (np. nie­miec­kie­go DAX), ale moc­no kon­tra­stu­je ze słab­szą ko­niunk­tu­rą na ryn­kach wscho­dzą­cych. Kil­ka mie­się­cy wcze­śniej in­we­sto­rzy na ca­łym świe­cie przede wszyst­kim kon­cen­tro­wa­li uwa­gę na emer­ging mar­kets, któ­re wy­da­wa­ły się lo­ko­mo­ty­wa­mi oży­wie­nia go­spo­dar­cze­go na świe­cie. Wy­star­czy­ły  trzy pod­wyżki stóp pro­cen­to­wych w Chi­nach i no­we ryn­ki zna­la­zły się w nie­ła­sce.

Moc­ne za­cho­wa­nie ame­ry­kań­skich ak­cji także nie ko­re­spon­du­je ze wzro­stem ry­zy­ka geo­po­li­tycz­ne­go w pół­noc­nej Afry­ce i po­ten­cjal­nie na Bli­skim Wscho­dzie. Na ra­zie wpraw­dzie sy­tu­acja wy­glą­da na opa­no­wa­ną, a głów­ną ofia­rą wy­da­je się być egip­ska go­spo­dar­ka, któ­ra w tym ro­ku znacz­nie ucier­pi, ale roz­wój wy­da­rzeń w tak za­pal­nym re­gio­nie mo­że się oka­zać ma­ło prze­wi­dy­wal­ny, co praw­do­po­dob­nie od­bi­ło­by się echem na ryn­kach fi­nan­so­wych.

Pol­scy in­we­sto­rzy –  na ra­zie – w nie­wiel­kim stop­niu ko­rzy­sta­ją z do­brej ko­niunk­tu­ry na Wall Street. Na­sze gieł­do­we in­dek­sy (po­za sWI­G80) od trzech mie­się­cy znaj­du­ją się w tren­dzie bocz­nym. Blue chips prze­szka­dza po­ten­cjal­na po­daż ak­cji ze stro­ny Skar­bu Pań­stwa. Le­piej za­cho­wu­ją się na­to­miast nie­któ­re mniej­sze i śred­nie spół­ki, któ­re po­mi­mo upły­wu za­le­d­wie kil­ku ty­go­dni od po­cząt­ku ro­ku, zdą­ży­ły podro­żeć o kil­ka­dzie­siąt pro­cent.

W naj­bliższych dniach/ty­go­dniach uwa­ga in­we­sto­rów bę­dzie skie­ro­wa­na na wy­ni­ki fi­nan­so­we za IV kwar­tał. Po­czą­tek okre­su ra­por­to­wa­nia był uda­ny. Kil­ka ban­ków, któ­re już zdą­ży­ły po­dać swo­je re­zul­ta­ty, za­sko­czy­ło in plus.

Rów­nież per­spek­ty­wy na bie­żą­cy rok pre­zen­to­wa­ne przez za­rzą­dy by­ły dość opty­mi­stycz­nie, co da­je pod­sta­wy do ocze­ki­wa­nia po­pra­wy wy­ni­ków fi­nan­so­wych w ko­lej­nych kwar­ta­łach. Je­śli za­tem do­bra pas­sa ame­ry­kań­skie­go ryn­ku by­ła­by kon­ty­nu­owa­na, są fun­da­men­tal­ne pod­sta­wy do dal­sze­go wzro­stu cen pol­skich ak­cji.

Go­rzej, je­śli na no­wo­jor­skiej gieł­dzie przyj­dzie czas na re­ali­za­cję zy­sków…