6 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu subskrypcji Parkiet.com z The New York Times.
Decyzje zaczynają się od PARKIET.COM.
Kliknij i poznaj ofertę.
Francja długo przejada swoją dawną chwałę
Gospodarz Euro 2016 po raz kolejny udowadnia, że jest krajem niereformowalnym, w którym bez wstrząsu politycznego nic się nie zmieni.
Nawet zeszłoroczne zamachy terrorystyczne nie wstrząsnęły Francuzami tak, jak reforma prawa pracy. Psucie oraz inflacja tego prawa jakoś im nie przeszkadzały. W 1978 r. francuski kodeks pracy ważył 500 g, w 1988 r. 540 g, w 1998 r. 750 g, a w 2010 r. już 1450 g.
Demonstracje liczące po kilkaset tysięcy ludzi (według jednych największe protesty od 1789 r., według innych od 1968 r.), zamieszki, przerwy w dostawach paliwa na stacjach benzynowych, stojące pociągi, wyłączane elektrownie atomowe, powódź, zagrożenie terrorystyczne i stan wyjątkowy trwający od zamachów z listopada 2015 r. – kraj będący gospodarzem Euro 2016 pogrąża się w chaosie. Co prawda jest ekstremalnie mało prawdopodobne, by we Francji doszło do społecznej rewolty tak jak na Ukrainie czy w krajach arabskich, ale bez wątpienia francuskie społeczeństwo jest mocno wkurzone na rządzącą socjalistyczną ekipę. Czym ona zawiniła? Próbą reform, która upodobniłaby francuskie prawo pracy nieco bardziej do skandynawskiego lub niemieckiego.
Pozostało jeszcze 91% artykułu
Reklama
