Banki

Ujednolicone ugody dla frankowiczów

Wygląda na to, że banki porozumiały się w sprawie ogólnych zasad przewalutowania w ramach porozumień z klientami. Indywidualnie będą decydować, którym kredytobiorcom będą oferować ugody, a którym nie.
Foto: Adobestock

Santander Bank Polska na 22 marca zwołał zwyczajne walne zgromadzenie mające zatwierdzić sprawozdanie za 2020 r. W projektach uchwał na jednym z ostatnich miejsc porządku obrad znalazł się punkt dotyczący ugód z frankowiczami.

Które kredyty wyłączyć?

Bank zamierza przedstawić akcjonariuszom informacje na temat szykowanych ugód według pomysłu KNF, ale nie należy spodziewać się głosowania nad decyzją o wejściu w ten program. Prawdopodobnie bank chce poczekać na orzeczenie Sądu Najwyższego w sprawach frankowych, które jest zaplanowane na 25 marca.

Santander przygotował prezentację, w której przedstawił główne zasady konwersji hipotek frankowych wynikających z ugód. W ramach grupy roboczej banków ustalono wspólne, ramowe zasady dla wszystkich instytucji. Wynika z nich, że dojdzie do rozliczenia kredytu w CHF tak, jakby był udzielony w PLN. Przewalutowanie ma się odbyć po średnim kursie NBP. Oprocentowanie według formuły LIBOR+marża ma być zastąpiona stawką WIBOR+marża. Ustalono, że marża ma być wyznaczona w sposób „obiektywny i możliwy do weryfikacji" jako różnica między publikowanym przez NBP oprocentowaniem nowych kredytów PLN w miesiącu zawarcia umowy a średnią stawką WIBOR obowiązującą w miesiącu udzielenia kredytu CHF.

Do decyzji banków pozostawiono kwestię wyłączenia z programu ugód przypadków „niezasadnych". Dotyczy to kredytów niezawierających klauzul dotyczących przewalutowania, zaciągniętych przez klientów niebędących konsumentami, przeznaczonych na cele inne niż własne potrzeby mieszkaniowe lub kredyty już całkowicie spłacone. Banki w razie uznania tego za potrzebne mogą zastosować warunki korzystniejsze cenowo (w zakresie rozliczenia już dokonanych spłat, jak i tych od konwersji), niż wynikałoby to z ramowych, wspólnych zasad.

Podatki i rachunkowość

Do kluczowych ryzyk prawnych zaliczono m.in. informacje przed ugodą. Banki oceniają, że „tylko odpowiednio poinformowany konsument nie będzie miał możliwości kwestionowania ugody w przyszłości". W celu zmniejszania ryzyka dalszych sporów prawnych możliwe są dwa tryby zawierania ugód: sądowy, gdy zostało już wszczęte postępowanie sądowe, a w pozostałych przypadkach w sądzie polubownym przy KNF (taką ugodę zatwierdzałby sąd powszechny). Banki podkreślają, że ich współpraca miała na celu wyłącznie identyfikację wspólnych dla sektora ryzyk i nie ograniczała konkurencji. Zwrócono uwagę, że po ugodach i konwersjach konieczne jest utrzymanie istniejących zabezpieczeń hipotecznych.

Zwrócono uwagę na ważne zagadnienia podatkowe i rachunkowe. Banki postulują możliwość zaliczania potencjalnych strat do kosztów uzyskania przychodów. Ich zdaniem istniejące przepisy podatkowe nie umożliwiają lub nie określają jasno możliwości zaliczania do KUP strat wynikających z potencjalnego przewalutowania. Deklarują, że współpracują nad dostosowaniem regulacji do proponowanych scenariuszy. Branża zwraca też uwagę na wagi ryzyka, które zmaleją dzięki przewalutowaniu. Wprawdzie korzyść będzie spora, ale możliwa dopiero po przewalutowaniu, tymczasem rezerwy obniżające kapitały wymagają natychmiastowego rozpoznania: banki pracują nad opracowaniem rozwiązania przejściowego w celu zrównoważenia pozycji kapitałowej.

Rozważana jest też zmiana standardów rachunkowości w zakresie rozpoznawania rezerw (przejście z obecnie stosowanego MSR 37 na MSSF 9). Banki argumentują, że obniżenie wartości bilansowej kredytu wydaje się lepiej odzwierciedlać pozycję finansową banku w razie konwersji.

Powiązane artykuły


REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.