Rosnące w branży petrochemicznej koszty uderzają też w grupę MOL

Coraz wyższe koszty prądu, gazu i emisji CO2 powodują, że część inwestycji koncernu przestała przynosić oczekiwane rezultaty. Mimo to nowe projekty były kontynuowane, gdyż chemikalia pozostają ważnym filarem długoterminowej strategii grupy.

Według MOL-u europejski przemysł petrochemiczny znajduje się pod znaczną presją wysokich kosztów energii, rosnącej konkurencji importowej i słabszego popytu. Mimo to swoją pozycję w Europie Środkowo-Wschodniej ocenia jako stosunkowo stabilną. – Grupa MOL nie zamknęła żadnych dużych linii produkcyjnych w przemyśle petrochemicznym z przyczyn rynkowych. Jednakże w odniesieniu do całego naszego portfolio, aktywne zarządzanie portfelem jest nieuniknione w obecnej sytuacji rynkowej – twierdzi Péter Császár, starszy wiceprezes MOL Group Chemicals.

Niektóre inwestycje MOL-u nie przyniosły oczekiwanych rezultatów

Niedawno węgierski koncern musiał zamknąć należące do zależnej firmy Remat Zrt. zakłady produkcyjne zajmujące się recyklingiem mechanicznym tworzyw sztucznych. Stało się tak pomimo znaczących działań na rzecz poprawy ich efektywności. Ponadto w 2025 r. MOL podjął decyzję o sprzedaży 49 proc. udziałów w firmie Eneos MOL Synthetic Rubber Ltd większościowemu udziałowcowi, czyli japońskiemu koncernowi Eneos, dla którego pozostaje jednak długoterminowym strategicznym dostawcą surowców i mediów.

– Z drugiej strony kontynuowaliśmy szereg inwestycji, ponieważ chemikalia pozostają ważnym filarem naszej długoterminowej strategii. W tym roku kończymy realizację projektu instalacji konwersji olefin o wydajności 100 tys. ton rocznie – informuje Császár. Koncern zbliża się też do ostatecznej decyzji inwestycyjnej dotyczącej budowy instalacji recyklingu chemicznego o wydajności 40 tys. ton rocznie.

MOL zauważa, że dla europejskiej branży petrochemicznej jednym z najpoważniejszych wyzwań są wysokie koszty energii. Na Starym Kontynencie ceny gazu i energii elektrycznej są znacznie wyższe niż w USA czy na Bliskim Wschodzie. To stanowi dużą przeszkodę konkurencyjną na rynku w porównaniu z importerami spoza UE. Pozytywne jest jednak to, że we wspólnocie rozpoczęły się już dyskusje, jak temu problemowi zaradzić.

Koszty emisji CO2 są coraz bardziej dotkliwe dla MOL-u

Kolejnym wyzwaniem dla europejskiej branży petrochemicznej jest EU ETS (unijny system handlu uprawnieniami do emisji CO2), który jest niezbędnym instrumentem wspierającym transformację w kierunku gospodarki niskoemisyjnej. Z drugiej jednak strony powoduje on wzrost kosztów i spadek konkurencyjności, szczególnie w sektorach energochłonnych.

– W ciągu ostatnich pięciu lat obciążenie emisjami CO2 w MOL Petrochemicals wzrosło z dwucyfrowej liczby milionów dolarów do prawie trzycyfrowej liczby milionów dolarów. Jest to łączny efekt niższych bezpłatnych przydziałów CO2, wyższych cen praw do emisji i dodatkowego podatku od emisji CO2 na Węgrzech – wszystko to pomimo znacznych osiągnięć w redukcji emisji CO2 – informuje Császár.

W efekcie koncern musi zwracać coraz większą uwagę na ten czynnik przy planach dotyczących realizacji przyszłych inwestycji oraz wyboru nowych technologii i projektów modernizacyjnych. – Wzmacnia to potrzebę poprawy efektywności energetycznej, redukcji emisji i przyspieszenia przejścia na czystsze technologie. Jednak utrzymanie europejskiej bazy przemysłowej wymaga ram regulacyjnych, które będą przewidywalne, konkurencyjne i wspierające długoterminowe inwestycje – przekonuje Császár.

O tym, że biznes petrochemiczny MOL-u jest coraz mniej opłacalny może świadczyć spadający poziom marży osiąganej na tej działalności. W 2025 r. wyniosła ona 173 euro za tonę sprzedanych produktów petrochemicznych, podczas gdy w 2024 r. było to 206 euro.