Przed zamknięciem

Przyznam, że podsumowuję takie "polityczne" sesje z coraz większym

zniechęceniem. Zdaję sobie bowiem sprawę, że wystarczy teraz jakaś jedna

deklaracja ze strony któregokolwiek z potencjalnych koalicjantów, by

obserwowany dzisiaj rozkład giełdowych sił przestał mieć jakiekolwiek

znaczenie. Mamy sytuację taką, że prognozując zachowanie giełdowych indeksów

faktycznie prognozujemy kształt sceny politycznej. Nie po raz pierwszy i nie

ostatni inwestorzy muszą trudnić się takim politycznym hazardem. Wszyscy

świetnie znają się na piłce nożnej i polityce, więc prognozę (polityczną) na

piątek zostawię teraz dla siebie.

Tym bardziej, że jeśli spojrzymy na wykres, to do mocniejszego ruchu

wystarczy nawet niewielki impuls. Na dzisiejszej sesji zarówno indeks jak i

kontrakty testowały zeszłotygodniowe dołki. Przypomnijmy, że w przypadku

WIG20 jest to niemal dokładnie zniesienie Fibonacciego 38,2% całej fali

wzrostowej od maja. Dość mocne wsparcie, poniżej którego technicy mogą

skapitulować. Fundusze zdają się bardzo dobrze o tym wiedzieć, bo całą

dzisiejszą sesję trwała zacięta obrona tego wsparcia. Czterokrotnie

zbliżaliśmy się do tych poziomów i natychmiast pojawiały się zarówno

zaporowe oferty jak i bardzo duże zlecenia kupna, pochodzące wyraźnie od

funduszy i mające na celu obronę rynku przed wejściem w spiralę spadku.

Takie ubijanie wsparcia wzmacnia tylko jego wymowę.

Nie należy jednocześnie zapominać o jeszcze jednej kwestii. Wczorajsze

zachowanie rynku długu w USA (wzrost rentowności obligacji na kolejne

rekordowe poziomy) miało tak naprawdę nie mniejsze znaczenie niż nasze

lokalne problemy, co widać choćby po rynkach regionu (odpływ kapitału ze

względu na mniejszą premię za ryzyko). Jeśli w USA będzie powtórka

wczorajszej przeceny obligacji (choć rynek już się uspokaja), to pozytywne

rozwiązania w polskiej polityce wcale nie muszą przynieść odreagowania. 62

63 MP