Zgodnie z przedstawionymi wynikami niemal wszystkie firmy i zdecydowana większość inwestorów dostrzega w tym procesie szansę na wzrost i tworzenie wartości, a decyzje dotyczące zrównoważonych inwestycji i inicjatyw coraz częściej wynikają z przesłanek finansowych i strategicznych.
Badanie pokazuje, że 95 proc. liderów biznesu uważa transformację klimatyczną za komercyjną szansę, przy czym 37 proc. określa ją jako kluczowy obszar strategiczny. Z kolei 96 proc. inwestorów twierdzi, że kwestie klimatyczne i środowiskowe będą istotne dla ich strategii inwestycyjnej w ciągu najbliższych trzech lat, a najczęściej wskazywanymi motywacjami są długoterminowa poprawa wyników finansowych oraz zarządzanie ryzykiem. Wnioski te, uzupełnione o rosnące wykorzystanie produktów zrównoważonego finansowania i technologii klimatycznych, wskazują na przyspieszającą integrację celów klimatycznych ze strategią biznesową i inwestycjami.
Jeszcze kilka lat temu działania klimatyczne były często rozumiane jako kosztowne zobowiązanie regulacyjne lub reputacyjne. Dziś nie chodzi już wyłącznie o unikanie ryzyka przejściowego i fizycznego, lecz kluczowe jest umiejętne pozycjonowanie się w gospodarce niskoemisyjnej, w której aktywa, modele biznesowe i łańcuchy dostaw są oceniane przez pryzmat emisji, efektywności zasobowej i podatności na zakłócenia. W tym sensie obecny zwrot jest częścią szerszego trendu, który obserwujemy w innych badaniach i decyzjach rynkowych, gdzie czynniki ESG stają się nie dodatkiem, lecz integralnym elementem strategii biznesowej. Podobne tendencje widoczne są w rosnącym wolumenie emisji zielonych obligacji, ekspansji finansowania na rzecz transformacji energetycznej dla sektorów trudnych do dekarbonizacji, a także w coraz bardziej precyzyjnych celach instytucji finansowych dotyczących redukcji intensywności emisji w portfelach.
Obserwacje rynku potwierdzają, że transformacja przechodzi z etapu deklaracji do etapu wykonania. Inwestorzy raportują wzrost udziału aktywów zgodnych z kryteriami zrównoważonego inwestowania, a firmy planują znaczące podniesienie nakładów inwestycyjnych na cele klimatyczne – odsetek przedsiębiorstw zamierzających przeznaczać co najmniej 10 proc. nakładów inwestycyjnych na inicjatywy klimatyczne ma w ciągu trzech lat ponad dwukrotnie wzrosnąć. Firmy również coraz szerzej integrują technologie klimatyczne z planami transformacji: od zakupów energii ze źródeł odnawialnych, przez poprawę efektywności energetycznej, po wdrażanie systemów danych, monitoringu i analiz klimatycznych.
Jednocześnie zwraca się uwagę na powstawanie luki innowacyjnej, która wymaga skoordynowanego wysiłku sektora prywatnego, finansowania publicznego i ram regulacyjnych, aby przyspieszyć komercjalizację i skalowanie rozwiązań. W tym kontekście konieczne są dalsze działania o charakterze zarówno korporacyjnym, jak i systemowym. Po stronie przedsiębiorstw kluczowe będzie przekształcenie strategii klimatycznych w konkretne, mierzalne plany inwestycyjne, operacyjne i finansowe. Po stronie inwestorów i instytucji finansowych zasadnicze będzie utrzymanie i pogłębianie integracji klimatu w procesach inwestycyjnych: stosowanie rzetelnych metryk intensywności emisji i ryzyk przejścia, rozwijanie analiz zgodnych ze scenariuszami klimatycznymi, wyraźne mapowanie ścieżek dekarbonizacji portfeli, a także rozwój narzędzi finansowania innowacji klimatycznych. Ważna w tym kontekście pozostaje również rola regulatorów w celu tworzenia mechanizmów zachęt, gwarancji ryzyka, modernizacji sieci energetycznych oraz polityk wspierających cyfryzację danych klimatycznych w przedsiębiorstwach. Wszystkie te działania mogą przyspieszyć dostępność i skalę rozwiązań, których niedobór sygnalizują firmy.
