Przed zamknięciem

Początek był optymistyczny. Kontrakty zaczęły notowania na poziomie ponad

50 pkt wyższym od poprzedniego zamknięcia. To był efekt wyznaczenia przez

indeksy na amerykańskim rynku akcji nowych rekordów. Zarówno średnia

przemysłowa Dow Jones, jak i indeks SP500 zamknęły na najwyższych w

historii poziomach. To musiało oddziaływać na nasz rynek. Tym bardziej, że

jeszcze dwa dni temu gracze znad Wisły przestraszyli się spadku o ok. 1%.

Silny wzrost w USA pokazał jeszcze raz, która strona rynkowej gry

utrzymuje nadal przewagę. Można się spierać co do racjonalności tego stanu

rzeczy, ale z faktami dyskutować nie można. Rynek zawsze ma rację.

Mocny początek nie przełożył się jednak na równie mocną całą sesję.

Okazało się, że otwarcie było na tyle wysokie, że wyczerpało cały

potencjał popytu. Przez resztę sesji strona, która miała mieć tego dnia

przewagę była w defensywie powoli oddając to, co udało się zyskać na

początku dnia. Na rynku terminowym widać były małe szarpnięcia cen w górę,

ale nie znalazły one naśladowców wśród graczy operujących na rynku akcji. Z

tego powodu indeks powoli się osuwał.

Przed sesją przypuszczałem, że być może dojdzie do ataku na rekordy hossy.

Nic takiego się nie stało. Popyt zgasł tuż po rozpoczęciu notowań. Ta

słabość popytu z pewnością może rozczarować posiadaczy długich pozycji.

Faktem jest jednak, że niczego ona nie zmieniła. Ceny nadal pozostają

między rekordowymi szczytami, a poziomami wsparcia. Brak próby ataku na

rekordy nie jest jeszcze powodem do ogłaszania kapitulacji byków. Powodem

do niepokoju może być przebicie wsparć, a do tego sporo nam w tej chwili

brakuje. Tydzień zaczęliśmy rekordem, a kończymy pod jego poziomem. Skala

przeceny nie była znacząca i nadal należy się liczyć z tym, że ceny mają

większe szanse na wzrost niż spadek.