W poprzednich dwóch odcinkach naszego cyklu pokazaliśmy mechanizm działania modelu DCF (discounted cash flows) w oparciu o metodologię prof. Ashwada Damodarana oraz pokusiliśmy się wykorzystać go do wyceny indeksu S&P 500, wprowadzając autorskie założenia (dla przypomnienia – model w naszej wersji obecnie wycenia amerykański benchmark na nieco ponad 3300 pkt).
Ciągle pozostaje jednak pewien niedosyt. Pojawia się naturalne pytanie o to, jak tego typu model DCF sprawdzałby się w przeszłości? Czy trafnie wskazywałby, kiedy akcje są przewartościowane (i warto byłoby je redukować) lub niedowartościowane (czyli warte kupowania)? Innymi słowy, jak teoria przekłada się na praktykę?
Wybierz roczną subskrypcję PARKIET.COM i zyskaj dodatkowy dostęp do treści NYT.
Kliknij i sprawdź warunki!
Zyskujesz:
- PARKIET.COM — obserwuj świat finansów i bądź gotowy na codzienne decyzje biznesowe.
- Roczny dostęp do The New York Times, w tym do: News, Games, Cooking, Audio, Wirecutter i The Athletic.
Spektakularne stopy zwrotu ze złota czy polskich akcji w 2025 współgrały z silną deprecjacją dolara. Dość powsze...
Iść za ciosem czy szukać dziury w całym? Pewnie przed takim dylematem stoi dziś wielu inwestorów po tak udanym r...
Łączna wartość ofert publicznych zrealizowanych w Europie w 2025 r. jest aż o połowę niższa od średniej z lat 20...
Średnie i małe spółki w USA powinny wreszcie dostać wiatru w żagle. Hossa za oceanem w tym roku się nie skończy,...
Dla indeksu WIG - Górnictwo kluczowe będzie obserwowanie wsparcia w okolicy 8230 pkt, ponieważ indeks dotarł do...
Posiadacze krajowych akcji będą bardzo miło wspominać zakończony niedawno rok. Hossa sprawiła, że nie brakowało...
