Przeciętnie zarządzany fundusz obligacji korporacyjnych posiadał na koniec 2019 r. aktywa złożone w 61,9 proc. z obligacji firm, w 4,1 proc. z listów zastawnych, brakujące procenty wypełniały zaś obligacje skarbowe lub jednostki funduszy inwestycyjnych (bądź ETF) inwestujących poza Polską. I trzeba przyznać, że jak na razie to właśnie inwestycje inne niż obligacje korporacyjne dają zarządzającym najwyższe stopy zwrotu – w ostatnich 12 miesiącach 4,5 proc. zarobił fundusz Opery, który mniej niż co piątą złotówkę zainwestował w obligacje firm (a w tej grupie prawie wszystko ulokował w papierach deweloperów), a ponad połowę zainwestował w obligacje skarbowe (ponieważ podobnie było także pół roku wcześniej i rok wcześniej, przynależność Opery Tutus-plus do grona funduszy obligacji korporacyjnych jest mocno dyskusyjna; poradziłby sobie dobrze w gronie funduszy obligacji skarbowych i trochę gorzej od średniej w gronie długoterminowych obligacji skarbowych). Dwa kolejne miejsca na podium pod względem osiąganych rocznych stóp zwrotu należą do funduszy Novo, także stroniących od obligacji korporacyjnych, a jeśli już zarządzający decydowali się na inwestycje w tego rodzaju papiery, połowę środków lokowali w obligacje banków, co oznacza unikanie ryzyka. Obydwa fundusze Novo 40–50 proc. aktywów ulokowały w papierach skarbowych, co jak dotąd sprawdza się dobrze – również przed rokiem fundusze Novo i Opery plasowały się w czołówce stóp zwrotu (wyprzedzał je BPS dzięki rozwiązanej rezerwie na papiery GetBacku).
Teraz kwartalna e‑prenumerata z rabatem 34%!
Obserwuj świat finansów i bądź gotowy na codzienne decyzje biznesowe.
Subskrybuj i zyskaj dostęp do aktualnych i sprawdzonych informacji, wnikliwych analiz, komentarzy ekspertów, prognoz i zestawień publikowanych wyłącznie w "Parkiecie".
