Wobec powyższego oraz z racji początku tygodnia proponuję przyjrzeć się wykresowi tygodniowemu. W ostatniej analizie doszukiwałem się tam formacji harami. Istotnie rynek miał i ma poważne kłopoty ze wzrostem ponad pułap formacji na 1385 pkt., ale kolejne świece swym wyglądem wcale nie potwierdzają figury szczytowej. Trzy "doji" z rzędu zdają się raczej świadczyć o tym, że chęci sprzedających do pozbywania się akcji maleją wraz ze zbliżaniem się do połowy białego korpusu z pierwszej dekady maja, na 1340 pkt. Popyt może poczuć się jeszcze pewniej biorąc pod uwagę obecność EMA-15 i 55 na zbliżonym do ww. poziomie. Zatem w średnim terminie perspektywa ataku na opór w okolicach 1400 pkt. jak i linię szyi 15 miesięcznej odwróconej głowy z ramionami jest wciąż aktualna.
Trudniej natomiast doszukać się adekwatnych symptomów na wykresie dziennym. Tu WIG20 znajduje się w dolnym przedziale 3-tygodniowego pasma wahań i nie można wykluczyć, iż po sforsowaniu wsparcia na 1370 pkt. sytuacja powtórzy się w odniesieniu do 1355 pkt. Zauważmy bowiem, że na wykresie kontraktów na WIG20 powstaje opadający kanał (notabene może to być również flaga) - podobny układ powstałby na wykresie indeksu, w razie spadku w okolice najważniejszego średnioterminowego wsparcia na 1337 pkt. Poziom ten stanowi także 62-proc. zniesienie majowej "mini hossy".
Oscylatory dopuszczają kontynuację przeceny - zwłaszcza po sygnale sprzedaży na MACD. Trzeba przy tym podkreślić istotny fakt - mianowicie niemal wszystkie wskaźniki (poza RSI) przebywają ponad linią równowagi, ponadto dystans dzielący wskaźniki szybkie od poziomów wyprzedania istotnie zmniejszył się po kilku sesjach spadków. Powyższe świadczyć może o wtórnym i ograniczonym charakterze spadków.
Benedykt Niemiec
DM Elimar
