Przed zamknięciem

Kończymy tydzień bardzo ciekawą sytuacją z punktu widzenia analizy

technicznej. W czasie dzisiejszej sesji doszło do stosunkowo ważnego

wydarzenia, jakim było zejście cen poziom dołków z lutego. Tym samym ceny

opuściły zakres wahań, w jakim przebywały one przez prawie 2 miesiące.

Wybicie z konsolidacji jest zwykle dobrym sygnałem zajęcia pozycji, a tym

bardziej, gdy ma ono także znamiona wybicia z formacji podwójnego szczytu,

co wydaje się mieć miejsce. Jednak nie każdy sygnał wybicia jest wiarygodny.

Im rynek jest bardziej rozwinięty, tym tego typu pułapek jest więcej, a

proste narzędzia analityczne już nie są wystarczające.

Zwróćmy uwagę, że dzisiejsze zejście cen pod dolne ograniczenie konsolidacji

miało miejsce w bardzo spokojnej atmosferze. Można to uznać, za sytuację

przynajmniej dziwną, gdyż gdyby przyjąć, że to wybicie jest istotne to jego

konsekwencje miałyby wymiar nie tylko najbliższych sesji, ale przynajmniej

średnioterminowy. Zwróćmy uwagę na wysokość tej konsolidacji, która zdaniem

teorii wyznacza minimalny ruch cen, jaki może po wybiciu nastąpić. Podaż

była w świetnej sytuacji, a jednak nie pojawił się jakiś poważny atak

niedźwiedzi. Ba, nie tylko nie pojawił, to jeszcze ceny w drugiej połowie

sesji dość szybko rosły powracając w okolice dwumiesięcznej konsolidacji

podważając faktycznie sam fakt wbicia.

Takie zachowanie rynku tylko zdaje się potwierdzać przypuszczenie, że to nie

dołki z lutego są dla oceny koniunktury giełdowej najważniejsze. Ja nadal

stoję na stanowisku, że w tej chwili kluczowym dla oceny kierunku trendu, a

więc i obecności hossy jest dołek z początku roku. Dopiero zejście pod ten

poziom mogłoby przynieść poważniejsze konsekwencje. Na koniec mała uwaga

dotycząca nastrojów. Przez ostatnie dni widać tendencję do ujemnej bazy, co

raczej wskazuje na przewagę pesymistów, co raczej spadkowi cen nie sprzyja.

Kontrakty9.gif Indeks9.gif KJ