Przed zamknięciem

Pisząc o poniedziałkowej sesji oczywiście nie można przemilczeć wątku

polityki. Daleki byłbym jednak od tego, by podawać ja jako główny powód

dzisiejszego spadku. Gdy z rana złoty słabł, a poranna prasa straszyła

polityczna zawieruchą, zarówno na kontraktach, jak i na rynku akcji zakupy

trwały pełną parą. W ich kontynuowaniu nie przeszkodzili politycy, ale brak

wsparcia ze strony rynków regionu, oraz bardzo słabe zachowanie PKN i PKO BP

(razem 25% udział w WIG20). W obu przypadkach większą zasługą w tych

spadkach była niska płynność (aktywność dużych funduszy), niż jakaś

ewakuacja zagranicznych inwestorów.

Do rozpatrywania tej słabej sesji jako "niepolitycznej" skłania też nieco

szersze spojrzenie na zachowanie WIG20 od szczytów z końca lutego i

porównanie zmian do indeksów regionu. Wszystkie na przełomie lutego i marca

przeżyły dość mocną korektę. Ostatnie odreagowanie w przypadku WIG20 na

piątkowej sesji doprowadziło do naruszenia "ostatniego" (61,8%) zniesienia

tej fali spadkowej. Na zamknięcie tygodnia WIG20 wrócił w okolice zniesienia

50% (2841 pkt.), wokół którego spędził też większość poniedziałkowej sesji.

Żaden z interesujących nas parkietów regionu tak dynamicznie strat nie

odrobił. Jedynie węgierski BUX poniedziałkowym równie krótkotrwałym wzrostem

przetestował 61,8%, szybko wracając pod zniesienie 50%. Czeski PX jedynie

osiągnął zniesienie 50%, podobnie jak turecki ISE100. Rosyjski RTS odbił

jedynie do 38,2%.

Oczywiście należy pamiętać, że trochę krótki to okres na takie porównania, a

do tego nieco subiektywny, bo wybranie innego punktu odniesienia (w tym

wypadku fala spadkowa z lutowych szczytów) mogłoby prowadzić do odmiennych

wniosków. Wynikające z tego porównania są takie, że na razie na GPW nie

dzieje się nic, co wyróżniałoby nas negatywnie na tle pozostałych emerging

markets. Biorąc pod uwagę, że jesteśmy w samym środku tegorocznej

konsolidacji, to nie są to wnioski zachęcające do rewizji prognoz. 08 09 MP