Przed zamknięciem

Dzisiejszą sesję można uznać za korektę wzrostu cen, jaki miał miejsce w

poniedziałek. Notowania rozpoczęliśmy nieźle, bo od wykreślenia luki

hossy. Były to jeszcze echa wspomnianego wyskoku. W poniedziałek nie było

sesji w USA, a więc początek sesji był wynikiem nastrojów jedynie

rodzimych inwestorów. Szybko okazało się, że przy braku impulsów z

zewnątrz te nastroje nie były wystarczające. Jeszcze przed rozpoczęciem

notowań na rynku akcji, kurs kontraktów spadł pod poniedziałkowe

zamknięcie.

Spadek się pogłębiał. Nie była to jednak silna wyprzedaż. Kurs obniżał się

powoli, a każdy kolejny dołek był od poprzedniego oddalony o ledwie kilka

punktów. Powolne tempo spadku sprawiało, że korekta przez dłuższy czas nie

osiągała głębokości, którą można byłoby uznać za przyzwoitą. Płytkość

spadków sugerowała, że popyt cały czas trzyma rękę na pulsie.

Tuż po południu tempo przeceny wzrosło. Dzięki temu ceny dość szybko mogły

dosięgnąć okolic pierwszego wsparcia na 3070 pkt (zniesienie 38,2%

ostatniej fali wzrostowej). Tuż nad tym poziomem spadek się zatrzymał i

nastąpiło odbicie. Najpierw dość niemrawe powoli nabierało rumieńców.

Zwyżce cen towarzyszyła zwiększona aktywność. Problem był z LOP. Ta już

nie rosła tak ochoczo, co kazało trzymać rękę na pulsie. Tuż po zaliczeniu

maksimum sesji, kursy zawróciły. Po 15:00 spadek nabrał tempa. Zwłaszcza

na rynku terminowym. Baza, z +30 pkt rano, została wyzerowana.

Mimo tego dynamicznego spadku w ostatniej godzinie notowań nadal jestem

zdania, że to tylko część korekty wzrostu z poniedziałku. Można sądzić, że

po tej chwili słabości ceny zbliżą się do okolic linii łączącej szczyty z

maja i lipca. Jej pokonanie może dodać rynkowi wigoru, choć trzeba będzie

bacznie uważać na poziom aktywności. Niski obrót przy zbliżaniu się do

szczytów hossy byłby poważnym sygnałem ostrzegawczym. KJ