W założeniu rada nadzorcza miała być organem, który m.in. w imieniu rozproszonego akcjonariatu na bieżąco nadzoruje i wspiera pracę zarządu. Z czasem jednak rosnące wymogi regulacyjne uczyniły z niej rodzaj wewnętrzno-zewnętrznego audytora, który przede wszystkim ma zadbać o jakość raportowania. Wprawdzie wprost te zadania powierzone zostały komitetowi audytu, ale z uwagi na fakt, że to taki „miękki organ” (niby tym organem jest, bo ustawowo ma powierzone zadania, ale nie jest rozpoznawany jako formalny organ spółki), wszelkie jego decyzje muszą być walidowane przez radę nadzorczą in gremio.