[b]"Parkiet:"[/b] Dla­cze­go in­we­sto­wać w pro­duk­ty struk­tu­ry­zo­wa­ne, je­że­li sto­pa zwro­tu z te­go ty­pu pro­duk­tów jest niż­sza niż z de­po­zy­tów ban­ko­wych?

[b] Frederic Stup:[/b] De­po­zy­ty ban­ko­we da­ją nam gwa­ran­cję zwro­tu ka­pi­ta­łu i usta­lo­ny zysk. Na­to­miast struk­tu­ry są jak­by kro­kiem po­śred­nim do in­we­sto­wa­nia w fun­du­sze ak­cji czy ob­li­ga­cji. Z jed­nej stro­ny ma­my ochro­nę ka­pi­ta­łu, z dru­giej szan­se na wyż­sze sto­py zwro­tu niż na lo­ka­tach ban­ko­wych. Trud­no ocze­ki­wać wy­so­kich zy­sków w przy­pad­ku struk­tur uru­cha­mia­nych w 2007 czy 2008 ro­ku. Ryn­ki ak­cji stra­ci­ły w tym cza­sie kil­ka­dzie­siąt pro­cent. Pro­duk­ty struk­tu­ry­zo­wa­ne nie da­ły za­ro­bić, ale ochro­ni­ły ka­pi­tał in­we­sto­rów.

[b]Ja­ka jest róż­ni­ca mię­dzy ochro­ną ka­pi­ta­łu a gwa­ran­cją ka­pi­ta­łu?[/b] W przy­pad­ku gwa­ran­cji ka­pi­ta­łu za pro­duk­tem z re­gu­ły stoi bank, któ­ry gwa­ran­tu­je, że w naj­gor­szym wy­pad­ku klient od­zy­ska swo­je środ­ki. Tak się jed­nak nie sta­nie, je­śli bank upad­nie. Dla­te­go war­to ku­po­wać pro­duk­ty in­sty­tu­cji A, gwa­ran­to­wa­ne przez in­sty­tu­cję B. Ochro­na ka­pi­ta­łu ozna­cza na­to­miast, że twór­ca struk­tu­ry zbu­do­wał pro­dukt, opierając się np. na ob­li­ga­cjach rzą­do­wych lub de­po­zy­tach. W przy­pad­ku ban­kruc­twa kra­ju klient od­zy­ska część war­to­ści wy­ku­pio­nych ob­li­ga­cji. Je­śli natomiast płyn­ność utra­ci bank, ka­pi­tał jest chro­nio­ny przez sys­tem za­sta­wów, pa­pie­ry war­to­ścio­we.

[b]Ja­kie są wa­run­ki wy­co­fy­wa­nia środ­ków z pro­duk­tów struk­tu­ry­zo­wa­nych?[/b]

Tak na­praw­dę pro­duk­ty struk­tu­ry­zo­wa­ne są dla tych, któ­rzy chcą do­trwać do koń­ca okre­su ich dzia­ła­nia. Waż­na jest jed­nak moż­li­wość wy­co­fa­nia ka­pi­ta­łu, kie­dy klient po­trze­bu­je środ­ków al­bo nie jest już prze­ko­na­ny, że bę­dzie na­dal za­ra­biał na tym pro­duk­cie. Dla­te­go umoż­li­wia­my wy­co­fa­nie się z pro­duk­tu – dwa ra­zy w mie­sią­cu. Dla­cze­go nie co­dzien­nie? Pod­nio­sło­by to kosz­ty fun­du­szu i ob­ni­ża­ło­by po­ten­cjal­ną sto­pę zwro­tu.

[b]Dla­cze­go tak ma­ło struk­tur po­zwa­la za­ra­biać na spad­kach?[/b]

Tech­nicz­nie jest to moż­li­we przez wy­ko­rzy­sta­nie opcji put. Głów­ny pro­blem po­le­ga na czymś in­nym. Ska­la zwyżek jest tak na­praw­dę nie­ogra­ni­czo­na, bo gieł­da mo­że wzro­snąć na­wet o 300 proc. W przy­pad­ku spad­ków jest ina­czej. Je­że­li w cią­gu pię­ciu lat gieł­da spad­nie o 30 proc., to po­ten­cjal­ny zysk wy­niósł­by 6 proc. w ska­li ro­ku. Pro­blem do­ty­czy rów­nież ban­ków czy dys­try­bu­to­rów, któ­rzy mie­li­by ofe­ro­wać ta­kie pro­duk­ty. Ob­sta­wia­jąc spad­ki mó­wi­li­by jed­no­cze­śnie swo­im klien­tom: za­mknij­cie swo­je po­zy­cje na ak­cjach, szans na wzro­sty już nie ma.

[b]Któ­re z obec­nych na ryn­ku struk­tur moż­na po­le­cić i dla­cze­go? [/b]

Przy­stę­pu­jąc do bu­do­wa­nia port­fe­la w opar­ciu o struk­tu­ry na­le­ży oce­nić sy­tu­ację ryn­ko­wą i wy­brać pro­duk­ty, któ­re na­szym zda­niem za­cho­wa­ją się naj­le­piej.W chwi­li obec­nej nie ma ta­kie­go wy­raź­ne­go tren­du ryn­ko­we­go ani wy­raź­nych spad­ków lub wzro­stów. Moż­na to po­strze­gać ja­ko do­bry mo­ment na in­we­sto­wa­nie w tzw. pro­duk­ty au­to­-co­ol, któ­re po­zwa­la­ją nam wy­pła­cić zy­ski, kie­dy ry­nek nie­bez­piecz­nie zbli­ży się do oko­lic po­zio­mu wyj­ścio­we­go. Co­raz czę­ściej klien­ci ak­cep­tu­ją też moż­li­wość po­nie­sie­nia pew­nej stra­ty, np. 10 proc. w okre­sie jed­ne­go ro­ku. Nie są to kla­sycz­ne struk­tu­ry, ale bar­dziej otwar­te pro­duk­ty. Po­zwa­la­ją one za­rzą­dza­ją­cym po­wra­cać na ry­nek ak­cji na­wet je­że­li w cią­gu ostat­nie­go ro­ku ryn­ki spa­dły. W mo­men­cie znacz­nych spad­ków, ta­kie pro­duk­ty po­zwo­li­ły na ogra­ni­cza­nie strat do mi­ni­mum i przy­nio­sły wyż­szą sto­pę zwro­tu kie­dy ry­nek się od­bił. Ich po­pu­lar­ność ro­śnie w Eu­ro­pie i Azji. In­nym tren­dem jest two­rze­nie wła­snych in­dek­sów. Sa­mi do­łą­czy­li­śmy do te­go tren­du two­rząc me­cha­nizm, któ­ry sta­ra się prze­wi­dy­wać zmia­ny tren­dów ryn­ko­wych. Ocze­ku­jąc wzro­stów gra­my bar­dziej agre­syw­nie, spo­dzie­wa­jąc się spad­ków, sta­ra­my się re­du­ko­wać udział ak­cji w port­fe­lu. Ak­tyw­ne za­rzą­dza­nie in­dek­sem po­ma­ga nam rów­nież kon­tro­lo­wać kosz­ty pro­duk­tu dla klien­ta.

[b]W struk­tu­ry opar­te na ja­kich pro­duk­tach war­to in­we­sto­wać?[/b]

W przy­pad­ku pro­duk­tów opar­tych o su­row­ce, z uwa­gi na to, że na ryn­ku tym pa­nu­je du­ża zmien­ność, ra­dzi­li­by­śmy ra­czej pro­duk­ty krót­ko­ter­mi­no­we, mak­sy­mal­nie dwu­let­nie. Mo­że się bo­wiem oka­zać, że po trzech la­tach pe­wien cykl eko­no­micz­ny ule­gnie zmia­nie. Co­raz czę­ściej in­we­sto­rzy eu­ro­pej­scy, czy azja­tyc­cy in­te­re­su­ją się ryn­ka­mi wscho­dzą­cy­mi. Wzro­sły one znacz­nie w ostat­nim okre­sie i szu­ka­ją oni moż­li­wo­ści po­zwa­la­ją­cych in­we­sto­wać na tych ryn­kach ogra­ni­cza­jąc jed­no­cze­śnie ry­zy­ko strat.