Współczesna forma giełdy została ukształtowana w wyniku procesu konsolidacji czterech lokalnych rynków, który zakończył się utworzeniem jednolitej platformy Hong Kong Stock Exchange w 1980 r. oraz rozpoczęciem handlu w nowej formule w kwietniu 1986 r.. To właśnie ten moment uznaje się za początek „nowoczesnej” giełdy, której 40-lecie jest dziś obchodzone, a której rozwój od samego początku opierał się na idei wykorzystania nowoczesnych technologii w celu łączenia kapitału i inwestorów w skali międzynarodowej.

Jednak korzenie rynku kapitałowego w Hongkongu sięgają końca XIX wieku. Pierwszy formalny rynek został utworzony 3 lutego 1891 r. jako stowarzyszenie lokalnych brokerów, które w 1914 r. przyjęło formę giełdy. W okresie drugiej wojny światowej funkcjonowanie rynku było zamrożone, a jego reaktywacja nastąpiła w 1947 r. Dynamiczny rozwój gospodarczy regionu w latach 60. i 70. doprowadził do powstania kilku konkurencyjnych giełd, które ostatecznie zostały połączone w jeden podmiot. Kolejnym impulsem do reform były wydarzenia z 1987 roku, kiedy globalny krach ujawnił słabości infrastrukturalne rynku i doprowadził do wprowadzenia nowych regulacji oraz powołania w 1989 roku organu nadzorczego.

Najbardziej dramatycznym okresem w historii giełdy był azjatycki kryzys finansowy lat 1997-1998, który zbiegł się w czasie z powrotem Hongkongu pod zwierzchnictwo Chin. 23 października 1997 r. indeks Hang Seng zanotował jednodniowy spadek przekraczający 10 proc., co było największym załamaniem w jego dotychczasowej historii. W kolejnych miesiącach rynek kontynuował gwałtowne spadki, a ceny akcji obniżyły się o około 50 proc. względem szczytów z połowy 1997 r.. Kulminacją kryzysu była bezprecedensowa, podjęta 14 sierpnia 1998 r. interwencja władz, w wyniku której rząd rozpoczął skup akcji o wartości ok. 118 mld HKD, aby przeciwdziałać spekulacyjnym atakom na walutę i rynek kapitałowy. Wydarzenia te znacząco wpłynęły na dalszy rozwój rynku, prowadząc do jego instytucjonalnej reorganizacji, połączenia giełdy papierów wartościowych, rynku terminowego i izby rozliczeniowej w holding Hong Kong Exchanges and Clearing (HKEX), który 27 czerwca 2000 r. zadebiutował na własnym parkiecie.

Czterdziestoletnia giełda, jak bohater telewizyjnego serialu, inżynier Karwowski, staje przed dylematem dostosowania się do zmieniającego otoczenia. W jednym z odcinków na jego budowę trafia młoda, pewna siebie inżynier Urszula Nowowiejska, świeżo po stażu w Japonii. Nowowiejska wnosi na plac budowy zupełnie inny styl pracy: śledzi zagraniczne pisma branżowe, proponuje nowoczesne rozwiązania organizacyjne i nie kryje zniecierpliwienia wobec przyzwyczajeń, które przez lata uchodziły na tej budowie za oczywiste. Karwowski początkowo podchodzi do nowinek z rezerwą, próbując pogodzić dotychczasowy porządek z presją zmian, których nie sposób już zignorować. Ostatecznie okazuje się, że prawdziwym testem dla doświadczonego kierownika nie jest odrzucenie nowości, lecz umiejętność wyważenia tego, co sprawdzone, z tym, co nieuniknione.

HKEX odpowiada na nowe wyzwania przez stopniowe wypracowywanie równowagi między nimi a sprawdzonymi rozwiązaniami, spełniając jednocześnie twarde wymogi regulacyjne. W obszarze technologii giełda zmodernizowała reguły dopuszczania do notowań spółek technologicznych, otwierając się na firmy z sektora sztucznej inteligencji, a także rozwija infrastrukturę rozliczeniową nowej generacji, mającą docelowo skrócić cykl rozliczeń do trybu T+1. W obszarze aktywów cyfrowych w 2024 roku na giełdzie zadebiutowały pierwsze w Azji notowane fundusze ETF oparte na bitcoinie i etherze, a HKEX uruchomił własną serię indeksów aktywów wirtualnych, dostarczającą rzetelnych benchmarków cenowych dla kryptowalut w azjatyckiej strefie czasowej. Natomiast w obszarze zielonych finansów giełda rozwija platformę STAGE (Sustainable and Green Exchange), wspierającą emisje zielonych obligacji, które mają doprowadzić do uczynienia Hongkongu wiodącym azjatyckim centrum finansowania zrównoważonego rozwoju.

Dziś giełda w Hongkongu należy do największych rynków kapitałowych na świecie. Według danych z początku roku notowanych jest na niej około 2 673 spółek, a łączna kapitalizacja rynku wynosi ponad 6 bilionów dolarów. Rynek charakteryzuje się również wysoką płynnością – średnia dzienna wartość obrotów wynosiła w 2025 roku około 249,8 mld HKD, przy czym w niektórych okresach przekraczała poziom 300-400 mld HKD dziennie. Skalę czterdziestoletniego rozwoju rynku najlepiej oddaje długoterminowa stopa zwrotu jego głównego wskaźnika – indeksu Hang Seng. Na początku 1986 roku indeks notowany był na poziomie 1750 punktów, natomiast w połowie 2026 roku oscylował w okolicach 24 000 punktów. Oznacza to, że w ciągu czterech dekad wartość indeksu wzrosła około czternastokrotnie, co odpowiada średniorocznej stopie zwrotu na poziomie ponad 6 proc.

Perspektywy rozwoju giełdy w Hongkongu pozostają silnie powiązane z jej zdolnością do utrzymania roli globalnego łącznika między kapitałem z Chin a rynkami globalnymi. Aktualna strategia HKEX zakłada dalsze inwestycje w infrastrukturę, rozwój produktów finansowych oraz pogłębianie integracji z rynkami kontynentalnymi, m.in. poprzez programy typu Stock Connect. Jednocześnie przedstawiciele giełdy podkreślają znaczenie utrzymania otwartości rynku i jego międzynarodowego charakteru jako kluczowego czynnika sukcesu w kolejnych dekadach. W tym kontekście kluczowym momentem dla przyszłości giełdy będzie rok 2047, kiedy wygasa obecna formuła gwarantująca Hongkongowi odrębność regulacyjną i gospodarczą względem Chin kontynentalnych. To właśnie wtedy rozstrzygnie się, czy giełda utrzyma swoją unikalną rolę globalnego hubu finansowego, czy też zostanie w większym stopniu zintegrowana z systemem finansowym Chin.