Najpierw ekscytowano się potwierdzeniem wyborczych obietnic po pamiętnym przemówieniu Donalda Trumpa, żeby chwilę później podać w wątpliwość możliwość ich realizacji. Niepokój wzbudzała też perspektywa marcowej podwyżki stóp procentowych, ale gdy stała się ona faktem, rynki przestały przejmować się kolejnymi krokami Fedu. W rezultacie indeks S&P500 stanął w miejscu, pozorując to ustanowienie nowych szczytów, to rozpoczęcie wyczekiwanej korekty.

Niezdecydowanie głównych indeksów akcji z Wall Street skrzętnie wykorzystały rynki europejskie i wiele rynków wschodzących, odnotowując w marcu solidne zwyżki. Nie były one zresztą ani zaskakujące, ani przypadkowe. W strefie euro, poza wysypem niezłych danych wskazujących na silne ożywienie w gospodarce Starego Kontynentu, istotnym wsparciem dla indeksów akcji, szczególnie w krajach takich jak Włochy czy Hiszpania, było zmniejszenie politycznych obaw po pozytywnym rozstrzygnięciu holenderskich wyborów.