Dystans między Chinami a USA się zmniejszył, ale prześcignięcie Ameryki nie będzie łatwe

W ostatnich dekadach dystans pomiędzy USA i Chinami dosyć szybko malał. W 1992 r. PKB Chin wynosił 492 mld USD, a USA 6,52 bln USD. W 2002 r. chiński nominalny PKB sięgał 1,47 bln USD, a amerykański 10,93 bln USD. Był to pierwszy pełny rok, w którym Chiny cieszyły się korzyściami z obecności w Światowej Organizacji Handlu (WTO). W 2012 r. chiński PKB wynosił już 8,54 bln USD, a PKB Stanów Zjednoczonych 16,25 bln USD. MFW prognozuje, że w 2027 r. gospodarka chińska będzie warta 26,44 bln USD, a amerykańska 30,28 bln USD.

Czy Chinom uda się prześcignąć USA pod względem PKB jeszcze przed końcem obecnej dekady? Obecne spowolnienie gospodarcze w Państwie Środka wyraźnie zmniejszyło na to szanse. Nie jest wykluczone jednak, że Chiny obejmą prowadzenie w przyszłej dekadzie. Wynika tak choćby z opublikowanej w grudniu prognozy ekonomistów Goldman Sachs dla 104 gospodarek. Mówi ona, że gospodarka chińska stanie się większa od amerykańskiej w 2035 r. W 2050 r. największymi gospodarkami świata mają być natomiast: Chiny, USA oraz Indie.

Chinom wciąż jest jednak bardzo daleko do USA i innych krajów Zachodu pod względem PKB na głowę. Według danych MFW wskaźnik ten wyniósł w 2022 r. (liczony według parytetu siły nabywczej) 21,3 tys. USD. Był więc niższy nie tylko niż w Polsce (42,5 tys. USD), ale też mniejszy niż w Meksyku (22,4 tys. USD) czy na Białorusi (21,7 tys. USD). W USA wynosił on wtedy 75,2 tys. USD. Chińska Republika Ludowa wypada pod względem PKB na głowę dużo gorzej niż Tajwan (69,5 tys. USD), Hongkong (70 tys. USD), Korea Południowa (53,6 tys. USD) czy nawet Kazachstan (30,8 tys. USD). Góruje jednak pod względem zamożności nad Wietnamem (13,1 tys. USD) czy Indiami (8,3 tys. USD).

Pomiędzy poszczególnymi chińskimi prowincjami istnieją jednak bardzo duże różnice, jeśli chodzi o zamożność. W 2021 r. PKB na głowę w Pekinie (liczony według parytetu siły nabywczej) wynosił 43,2 tys. USD, był więc nieco wyższy od polskiego. W prowincji Syczuan, plasującej się mniej więcej w połowie tego zestawienia, sięgał wówczas 15,1 tys. USD, czyli był nieco niższy niż w Peru. W graniczącej z Mongolią, północno-zachodniej prowincji Gansu wynosił zaledwie 9,6 tys., czyli był nieco wyższy niż w Uzbekistanie. Zasypywanie tych różnic gospodarczych może zająć władzom Chin nawet całe dekady.