FOREX - DESK: Komentarz tygodniowy

Miniony tydzień na rynku walutowym był stosunkowo spokojny. Dolar, zarówno na rynku międzynarodowym, jak również względem złotego nadal zachowuje wypracowaną wcześniej przewagę i pod tym względem nic się nie zmieniło. Nie zmieniły tego nawet liczne publikacje makro, jakie w ostatnich dniach napłynęły na rynek.

Można się obawiać, że tym bardziej nie doczekamy się impulsów ze strony publikacji w nadchodzącym tygodniu, który w dane będzie wyjątkowo ubogi. W poniedziałek otrzymamy ze Stanów Zjednoczonych indeks wskaźników wyprzedzających LEI za październik. Kolejne dane zza Oceanu pojawią się w środę, a będzie to indeks nastrojów Michigan Sentiment oraz cotygodniowe dane o zmianie zapasów paliw. Tydzień zakończymy piątkowymi danymi o ilości nowych wniosków o zasiłki dla bezrobotnych. Dane przesunięto z czwartku, ze względu na Święto Dziękczynienia w Stanach Zjednoczonych (rynek akcji będzie zamknięty), co również ma prawo wpłynąć nieco stabilizująco na zachowanie się walut. Skoro ze strony danych makro nie otrzymamy żadnych, poważniejszych impulsów, to takowych z pewnością doszukiwać należy się z strony sytuacji technicznej rynku.

Rynek zagraniczny

EUR/USD

Ostatnie dni nie wniosły w średnioterminowym obrazie rynku niczego nowego. Dolar nadal pozostaje silny względem euro. Kupujących nie było jak na razie stać nawet na wyznaczenie jakiegoś ruchu powrotnego po niedawnym przełamaniu linii szyi niemal 2-letniej formacji RGR przy 1.19. Przypomnę, że rynek znalazł się już pod poziomem dołka z 2004r. przy 1.1760 i obecnie pełni on rolę krótkoterminowego oporu. Można zakładać, że brak odbicia po ostatnim spadku i konsolidacja tuż przy minimach całej fali aprecjacji dolara, przełoży się na ich pogłębienie i dalszy wzrost wartości amerykańskiej waluty. Niedawne przełamanie lipcowych minimów przy 1.1867 otworzyło teraz drogę do okolic 1.1425, czyli 161,8% wysokości prawego ramienia całej formacji. Jest to oczywiście zasięg minimalny, bowiem w długim terminie obowiązuje zasięg spadku do poziomu 1.00 - 1.02, który wynika z RGR. Aktualnie sytuację posiadaczy długich pozycji na tej parze miałby szansę poprawić powrót cen ponad 1.19. Sytuacja pozostaje zatem bez zmian i nadal nastawienie na tej parze jest negatywne i liczyć należy się z kontynuacją trendu aprecjacji dolara.

USD/JPY

Miniony tydzień był dość pomyślny dla posiadaczy dolara względem jena. Trend wzrostowy jest tu zatem nadal kontynuowany. Obecnie minimalnym zasięgiem wzrostu wydaje się poziom szczytu z sierpnia 2003r., skąd została rozpoczęta silniejsza fala spadkowa. Znajduje się on przy cenie 120.70. Warto również zauważyć, że nieco wyżej rynek może próbować przetestować poziom długoterminowej linii trendu spadkowego, która aktualnie zlokalizowana jest przy cenie ok. 122.50. Trzeba przyznać, że siła aktualnego wzrostu jest bardzo duża. Jednym z mierników kondycji trendu jest głębokość jego korekt. Co ciekawe, wzrost, który trwa już 2,5 miesiąca w zasadzie poza chwilowymi stabilizacjami przy szczytach, nie doczekał się jeszcze żadnej, poważniejszej korekty. Póki zatem któryś z krótkoterminowych poziomów wsparć nie zostanie przełamany, nadal większym prawdopodobieństwem odznaczał się będzie wariant wzrostowy. Najbliższy poziom o charakterze popytowym znajduje się obecnie przy 118.37. Kolejnym jest 116.60/84. Jak na razie, nie są one nawet zagrożone.

EUR/JPY

Bardzo ciekawie zachowuje się w ostatnim czasie para eurojena. Abstrahując od krótkoterminowych wahań, rynek w średnim terminie nadal nie zdołał zanegować wybicia w zeszłym miesiącu z rocznego kanału spadkowego. Co więcej, zeszłotygodniowe minima wyznaczone zostały dokładnie na jego górnym, przełamanym ograniczeniu (137.50), co tym samym wskazuje na pojawienie się niemal idealnego ruchu powrotnego, potwierdzającego wybicie. Można więc założyć, że do momentu, gdy ceny utrzymują się nad 137.50, przewagę mają tu posiadacze krótkich pozycji w jenach. Dopiero powrót w zakres formacji kanału (okolice 137.50 - 138.00 wzmocnione są obecnie również półroczną linią trendu wzrostowego) mógłby być sygnałem pojawiającego się osłabienia i w tym układzie należałoby się liczyć z nieco większym umocnieniem japońskiej waluty. Póki ceny trzymają się nad wskazanym wsparciem, sytuację tej pary należy oceniać pozytywGBP/USD

O pewnego rodzaju przełomie można w ostatnich dniach mówić na parze funta względem dolara. Udało się tu kupującym amerykańską walutę dość wyraźnie przełamać poziom dość istotnego wsparcia, czyli lipcowego dołka, zlokalizowanego przy cenie 1.7273. W tym układzie została w średnim terminie otwarta droga w kierunku ok. 1.65, czyli 161,8% wysokości fali wzrostowej lipiec - wrzesień. Krótkoterminowe wahania również wskazują na utrzymującą się przewagę posiadaczy dolara. Korekty nie są zbyt głębokie, co również zachęca do kontynuacji spadku. Analogiczna sytuacja utworzyła się chociażby w drugiej części tygodnia, gdzie po dość dynamicznym przełamaniu wspomnianego, lipcowego dołka ceny w czwartek wpadły w konsolidację przy minimach. Pozwoliło to na utworzenie formacji flagi, z której wybicie dołem obserwujemy w piątek. Jak na razie popyt ma tu zatem niewiele do powiedzenia, natomiast najbliższym poziomem, którego przekroczenie miałoby szansę na chwilę zatrzymać spadki, są okolice 1.7200/20. Nieco wyżej podaży spodziewać można się również przy 1.7300/25.

USD/CHF

Problemy ze zdecydowaną kontynuacją trendu aprecjacji dolara ma para dolar/frank. W krótkim terminie wyraźnie daje się we znaki poziom oporu przy 1.3230, czyli wierzchołek z kwietnia 2004r. Jak jednak widać, rynek nadal dość mocno się trzyma i można zakładać, że umacnianie się dolara względem jena, euro czy funta nie pozostanie bez wpływu na relację amerykańskiej waluty również względem franka. Warto również dodać, że czwartkowy odwrót z poziomu oporu został już w pewnym sensie w piątek zanegowany. Doszło tu bowiem do ukształtowania formacji zasłony ciemnej chmury, która jednak piątkowym umocnieniem została załamana. Można mieć zatem nadzieje, że to załamanie przełoży się na wyznaczenie jakiegoś bardziej wyraźnego impulsu wzrostowego i docelowo szczyt zostanie przełamany. Otwierałoby to wówczas drogę w stronę 1.36, czyli 161,8% wysokości korekty lipiec - wrzesień.

Rynek krajowy

USD/PLN

Bardzo ciekawa sytuacja techniczna ma obecnie miejsce na parze dolara względem złotego. W czasie dwóch ostatnich tygodni doszło tu do ukształtowania niewielkiej konsolidacji. Co istotne, dzieje się do niemal dokładnie pod poziomem oporu w postaci lipcowych maksimów przy 3.45. Aktualna konsolidacja z początku kształtem przypominała formację RGR, jednakże nie udało się jak dotąd zejść pod rejon linii szyi (3.38 - 3.39), którego popytowe znaczenie wzmocnione jest również poziomem 38,2% zniesienia ostatniej fali wzrostowej, zainicjowanej na początku listopada. Rejon 3.38 wydaje się dość istotnym wsparciem i kilkukrotnie doprowadzał do wzrostowego odreagowania, zatem można mieć już obecnie wątpliwości co do wiarygodności całej RGR. Taka przedłużająca się konsolidacja pod 3.45, jak również poprawiająca sytuacja dolara na rynku międzynarodowym, mogą sugerować, że możemy się nie doczekać korekty na tej parze (przebicie 3.38 kazałoby się spodziewać spadku w stronę 3.3150 - 3.33) i tym samym trend aprecjacji amerykańskiej waluty będzie za chwilę kontynuowany. W średnim terminie przebicie 3.45 winno mieć swoje konsekwencje w kontynuacji wzrostu do 3.6660, czyli 161,8% wysokości fali spadkowej lipiec-wrzesień. Póki zatem najbliższe wsparcia się trzymają, rynek oceniać należy nadal pozytywnie.

EUR/PLN

Ostatnie dni na eurozłotym stały pod znakiem korekty i umocnienia złotego. Warto zauważyć, że nie udało się tu z marszu przebić 2-letniej linii trendu spadkowego i to właśnie ona zatrzymała w zeszłym tygodniu falę wzrostową. Można obecnie zakładać, że jej przełamanie (obecnie znajduje się w okolicach 4.03) będzie niejako potwierdzeniem zmiany trendu na tej parze. Nie da się ukryć, że pomóc może tu również przełamanie 3.45 na USD/PLN. W krótkim terminie nadal popyt zdaje się mieć przewagę. Niedawne wybicie z 2-miesięcznego kanału spadkowego nie zostało załamane i jak na razie mieliśmy jedynie cofnięcie. Za istotne wsparcie uznać można okolice 3.95. Ich przełamanie w dość dużym stopniu miałoby prawo zaniepokoić posiadaczy euro. Realnym stałby się wówczas spadek w stronę październikowych minimów, czyli 3.85. Rozstrzygnięcia już zatem niedługo i można przypuszczać, że o dalszym kierunku zmian cen zadecyduje wybicie się poza zakres 3.95 - 4.03. Zakres ten z czasem oczywiście się zawęża, a zatem i miejsca na dalsze oscylacje robi się już coraz mniej.

PLN BASKET

Pod znakiem umocnienia krajowej waluty upłynęły ostatni dni również na koszyku. Kurs zatrzymał się chwilowo przy 3.74 i z tych okolic obserwujemy powolne osuwanie. Jak na razie nie wyrządziło ono jeszcze posiadaczom krótkich pozycji w złotym zbyt dużych szkód i nadal byki zdają się mieć kontrolę. Najbliższym wsparciem jest obecnie wierzchołek z końca października, ustanowiony przy cenie 3.6622 i jak na razie nie udało się sprowadzić cen pod jego poziom. Jego przełamanie kazałoby się liczyć z testem kolejnego poziomu wsparcia, czyli 3.62. Ostatnia fala wzrostowa nie została zatem jeszcze do końca załamana, a zatem nadal należy się liczyć z możliwością powrotu do wzrostów. Wyjście nad ostatnie wierzchołki winno się przełożyć na wzrost w kierunku 3.80 - 3.8136, natomiast ich przełamanie dawałoby podstawę do aprecjacji koszyka do poziomu 4.00 (161,8% wysokości fali spadkowej maj - wrzesień).

GBP/PLN

Złoty szczególnie wyraźnie umocnił się w minionych dniach względem brytyjskiej waluty. Sytuacja techniczna tej pary jest obecnie bardzo ciekawa, ale i zarazem nieco skomplikowana, bowiem mamy ze sobą kilka sprzecznych sygnałów. Przypomnę, że w październiku ceny wybiły się z półrocznej formacji kanału spadkowego. Problem jednak pojawił się wówczas, gdy cały wzrost zapoczątkowany w październiku przyjął kształt klina zwyżkującego, co w obliczu poprzedzającego go, kilkumiesięcznego trendu spadkowego zwiastowało wybicie dołem. Takowe faktycznie w ostatnich dniach się dokonało i to właśnie owy klin jest odpowiedzialny za aktualną falę aprecjacji złotego. Wspominałem również wielokrotnie, że istotne będzie zachowanie się cen przy poziomie 5.80, bowiem jego porażka w zasadzie otwierałaby już drogę do podstawy formacji klina, czyli do okolic październikowych minimów przy 5.60. Do wspomnianego wsparcia rynek dotarł w piątek, jednakże w pierwszym podejściu dość dobrze spełniło ono swoje zadanie i mamy w rezultacie dość wyraźne odbicie. Ponadto, można zauważyć, że zejście w okolice 5.80 można w średnim terminie odczytać jako ruch powrotny do górnego ograniczenia półrocznego kanału spadkowego. Wcześniej również pojawił się niewielki ruch powrotny, lecz miał on raczej charakter krótkoterminowy i nie był specjalnie widoczny na wykresie dziennym. Podsumowując, fakt ostatniego wybicia się z klina zwyżkującego dołem nie przekreśla jeszcze szans posiadaczy krótkich pozycji w złotym w średnim terminie. Wybicie z kanału spadkowego jest nadal aktualne i wiele teraz zależy od zachowania się cen w ciągu najbliższych dni. Jeśli wsparcie przy 5.80 zdoła się ostatecznie wybronić, to jedynie kwestią czasu będzie ponowny test ostatnich wierzchołków przy 6.00, natomiast ich przekroczenie dawałoby już podstawy do zapoczątkowania kolejnej fali wzrostowej. Nie da się ukryć, że rozstrzygnięcia na tej parze mają również sporą szansę być pochodną sytuacji na dolarze i euro do złotego, a więc średnioterminowych losów poziomów odpowiednio 3.45 oraz 4.03.

CHF/PLN

Prawie analogiczna sytuacja, jak w przypadku poprzedniej pary, ma obecnie miejsce również na franku względem krajowej waluty. Tutaj również ceny wybiły się niedawno z 1,5-miesięcznej formacji klina zwyżkującego, ale jak na razie kurs nie zdołał powrócić w zakres półrocznego kanału spadkowego, co stanowiłoby już niejako sygnał pojawienia się pułapki sprzedaży złotego. Podobnie jak istotne na funcie wsparcie przy 5.80, na tej parze zdołało się w piątek wybronić analogiczne pod względem wagi wsparcie zlokalizowane przy 2.55 - 2.56. Można zakładać, że jego przełamanie powiększy problemy posiadaczy szwajcarskiej waluty. Warto jednak zauważyć, że analogiczna sytuacja ma tu również miejsce w średnim terminie, czyli aktualna fala aprecjacji złotego może być odczytywana jako jedynie ruch powrotny do górnego ograniczenia kanału spadkowego, co tym samym niejako tylko potwierdzałoby wagę sygnału wybicia się z niego (oczywiście pod warunkiem zatrzymania aktualnego spadku i wyjścia cen ponad zeszłotygodniowe szczyty przy 2.6270). Można zatem zakładać, że dopóki kurs nie zejście pod 2.55, dopóty nadal większym prawdopodobieństwem w średnim terminie będzie się cechował wariant kontynuacji październikowego sygnału sprzedaży złotego.

Tomasz Gessner

FOREX - DESK