Japonia, próbując wyjść ze „straconych dwóch dekad", przeprowadza eksperyment za eksperymentem. W ślad za kontynuacją wielkiego programu QE oraz negatywną stopą depozytową poszła deklaracja Banku Japonii, że będzie on utrzymywał rentowność rządowych obligacji dziesięcioletnich w pobliżu zera. Japoński bank centralny może sobie pozwolić na sterowanie krzywą rentowności, gdyż w jego rękach znajduje się już ponad 30 proc. rządowego długu. Gdy do tego dodamy obligacje znajdujące się w rękach państwowych instytucji finansowych, takich jak fundusz emerytalny GPIF, to wyjdzie na to, że państwo dominuje na japońskim rynku obligacji. Program QE powoduje, że rynek ten jest w coraz większym stopniu „nacjonalizowany". Niektórzy żartują sobie, że za kilka lat Bank Japonii będzie mógł zebrać posiadane przez siebie obligacje rządowe, ułożyć je w wielki stos pod swoją siedzibą i podpalić – w ten sposób rozwiązany zostanie problem długu publicznego. Bank centralny nie ogranicza się jednak do zwiększania pozycji na rynku długu – skupując ETF na dużą skalę, stał się wielkim inwestorem na rynku akcji, na którym również dochodzi do cichej „nacjonalizacji".
Teraz kwartalna e‑prenumerata z rabatem 34%!
Obserwuj świat finansów i bądź gotowy na codzienne decyzje biznesowe.
Subskrybuj i zyskaj dostęp do aktualnych i sprawdzonych informacji, wnikliwych analiz, komentarzy ekspertów, prognoz i zestawień publikowanych wyłącznie w "Parkiecie".
