Rentowność 2-letnich obligacji Japonii wzrosła do 1 proc., najwyżej od 2008 roku

Rentowność 2-letnich obligacji japońskich osiągnęła 17-letni szczyt przed przemówieniem prezesa Bank of Japan Kazuo Uedy. Rynek uważa, iż podwyżka stóp procentowych jest nieuchronna.

Rentowność 2-letnich obligacji rządowych Japonii wzrosła o 1 pb do 1 proc.. Rentowność 5-letnich obligacji wzrosła do 1,35 proc., a 10-letnich do 1,845 proc., przy czym rentowności gwałtownie rosły na całej krzywej. Wzrost rentowności papierów 10-letnich oznacza znaczące odejście od ultraniskich stóp procentowych, w których Japonia funkcjonuje od dekad. Ten ruch jest już uznawany za jeden z najważniejszych sygnałów dla globalnej płynności przed rokiem 2026.

Nieuchronna podwyżka stóp Banku Japonii

Rynek uważa, iż podwyżka stóp procentowych przez Bank Japonii (BOJ) jest nieuchronna. Na rynkach walutowych jen również się umocnił, osiągając poziom około 155,49 za dolara, zyskując 0,4 proc.

Rynek wycenia około 76 proc. prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych przez Bank Japonii na posiedzeniu 19 grudnia, a uwzględniając posiedzenie w styczniu, prawdopodobieństwo podwyżki przekracza 90 proc.

Przez lata Japonia utrzymywała stopy procentowe na poziomie bliskim zeru, podczas gdy reszta świata zacieśniała politykę pieniężną. To sprawiło, że jen stał się walutą finansowania transakcji carry trade i pomógł wpompować płynność w amerykańskie obligacje skarbowe, europejskie obligacje i aktywa ryzykowne.

Ale ten świat szybko się zmienia. Inflacja w Japonii utrzymuje się powyżej celu Banku Japonii wynoszącego 2 proc. od ponad trzech lat, a rynki swapów wyceniają obecnie duże prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych na posiedzeniu w dniach 18-19 grudnia. Nawet na arenie politycznej opór słabnie po tym, jak premier Sanae Takaichi spotkała się z prezesem Banku Japonii Kazuo Uedą i nie wyraziła sprzeciwu wobec podwyżek stóp procentowych.

Ostrzeżenie Shanaki: „Kotwica pęka”

Autor i analityk Shanaka Anslem Perera podsumował to następująco: „Przez trzy dekady Japonia była kotwicą… Ta kotwica teraz pęka”.

Wzrost rentowności w Japonii zmusza kapitał do ponownego przemyślenia swojej sytuacji. Japońskie instytucje posiadają około 1,1 biliona dolarów w amerykańskich obligacjach skarbowych. Kiedy rentowność obligacji krajowych była bliska zeru, inwestowanie za granicą miało sens. Teraz już nie.

Ta zmiana następuje w trudnym momencie dla Stanów Zjednoczonych, kiedy Departament Skarbu emituje rekordowe obligacje, a Rezerwa Federalna kończy program QT.

Nowy pakiet stymulacyjny Takaichi o wartości 21,3 biliona jenów również winduje rentowność długoterminową. Większe wydatki oznaczają większą emisję obligacji, akurat w momencie, gdy Bank Japonii wycofuje się z zakupów. To napędza wzrost długoterminowy, który podniósł rentowność 30-letnich obligacji do 3,40 proc., najwyższego poziomu w historii nowożytnej.

Co to oznacza dla rynków

Wyższe rentowności japońskich obligacji zmniejszają potrzebę poszukiwania przez instytucje zysków za granicą. Może to odciągnąć płynność od amerykańskich obligacji skarbowych, akcji i rynków wschodzących – tych samych aktywów ryzykownych, które korzystały z dziesięcioleci taniego finansowania w jenach. To również zmniejsza atrakcyjność jena jako waluty finansowania, co wywiera presję na transakcje carry trade i ogranicza ogólną płynność rynku.

Wraz ze wzrostem wartości jena i globalnych rentowności, rosną koszty dźwigni finansowej, wzrasta zmienność, a inwestorzy często ograniczają w pierwszej kolejności ekspozycję na aktywa wysokiego ryzyka. Kryptowaluty mogą nie być bezpośrednio powiązane z japońskim rynkiem obligacji, ale podlegają wahaniom wraz z cyklem płynności.