Ostatni bastion apetytu na ryzyko

Na początku marca jedynym elementem tej układanki, który pozostaje aktualny, są wysokie wartości indeksów giełdowych gospodarek wysoko rozwiniętych. Sytuacja nie zmieniła się właściwie jedynie z tej perspektywy.

Największa zmiana to odzyskanie wigoru przez dolara i odskoczenie rentowności dziesięcioletnich obligacji skarbowych USA z okolic kilkutygodniowych minimów o kilkanaście punktów bazowych i do 2,50 proc. W konsekwencji wyraźnie przeceniono również surowce. Jeszcze w ubiegłym tygodniu załamała się zwyżka cen miedzi. Następnie od długoterminowych maksimów wyraźnie odpadł kurs ropy. Pod silną presją znalazły się też wrażliwe na wahania nastrojów towary rolne, zwłaszcza kawa i cukier. Silniejszy dolar, przygaszona premia za ryzyko polityczne i wyższe rentowności długu – trudno o bardziej niesprzyjające środowisko dla metali szlachetnych. Kurs złota i srebra długo opierał się tym niekorzystnym tendencjom, ale w końcu doszło do mocnego załamania. Zmienia ono krótkoterminowe perspektywy tej grupy – o kontynuacji zwyżki na moment należy zapomnieć. Dobrym momentem na odnowienie długiej ekspozycji może być już połowa marca: po posiedzeniu Fedu i na finiszu kampanii prezydenckiej we Francji. Natomiast już teraz atrakcyjne wydają się ceny cukru, kawy czy kukurydzy. Jednocześnie pozostajemy negatywnie nastawieni przede wszystkim do perspektyw soi oraz bawełny.