Ten poziom wymiany nie stanowił w prawdzie przeszkody w tworzeniu "horyzontu ze wskazaniem" - z podobną sytuacją mieliśmy przecież do czynienia wcześniej, gdy WIG-20 "łapał" lokalny dołek w grudniu ub.r. - lecz okazał się niewystarczający by doprowadzić indeks w pobliże styczniowych szczytów. Słabość strony popytowej została obnażona podczas poniedziałkowych notowań i nie pomogła tu prawidłowość polegająca na podążaniu obrotów w stronę wyższych cen i ich spadku w trakcie analogicznego ruchu indeksu.
Zaczęło się niewinnie od utworzenia formacji "M" na wykresie "intraday" z linią szyi na 1402 pkt. Jej wielkość była tak nieznaczna, że zdawać się mogło, iż nie może ona zagrozić w żaden sposób wsparciu na 1390 pkt. a już w żadnym wypadku położonemu niżej poziomowi 1380 pkt. Stało się inaczej, wsparcia pękły jak zapałki, a na wykresie doszukać się można zarysów znacznie większej formacji "M" z linią szyi na 1370 pkt. i zasięgiem deprecjacji leżącym do 1325 pkt. W ostateczności wybicie w dół z kanału można by nawet potraktować na równi z realizacją flagi z zasięgiem spadku do 1240 pkt.
Ten czarny scenariusz ma jednak jeden istotny warunek realizacji a jest nim pokonanie linii 5-miesięcznego trendu wzrostowego leżącej na 1370 pkt. Poziom 1370 pkt. pojawia się zatem po raz drugi i uznać go należy za kluczowy dla dalszych losów indeksu w perspektywie co najmniej krótkoterminowej. Wzajemny układ średnich EMA-15 i 55 w prawdzie nie pogorszył się lecz należy odnotować pierwszy od 2 tygodni spadek WIG-20 poniżej EMA-15. Negatywnym sygnałom z analizy trendu towarzyszy adekwatna reakcja oscylatorów szybkich: CCI Average i Stochastic Slow generują sygnały sprzedaży.
Benedykt Niemiec
DM Elimar
