Oznacza to bowiem, że można oczekiwać trendu horyzontalnego. Według mnie jest to jednak na wyrost; bardziej prawdopodobne są spadki. Od szczytów styczniowych (marcowego w przypadku średniej kroczącej) indeksy spadły już około 10%, a to wyraźny sygnał, że w krótkim terminie dominuje podaż. Najlepiej wygląda sytuacja na DJIA, który przed trwalszymi spadkami powstrzymuje długoterminowa średnia krocząca (10 100 pkt.). Najgorzej jest w segmencie technologicznym. Nasdaq Composite znajduje się o krok od przełamania lutowego minimum lokalnego (1 725 pkt.).
Przecena na Nasdaq w ostatnim tygodniu była następstwem rozczarowujących wyników wielu high-techów. Wyniki poniżej oczekiwań inwestorów oznaczają, że z ożywieniem w sektorze technologii nie jest wcale tak dobrze jak powszechnie sobie wyobrażano. Do tego nie należy zapominać, że rynki oczekują zmiany nastawienia Fed. W maju może dojść do pierwszej od wielu miesięcy podwyżki stóp procentowych (dyskontują to zresztą już krzywe rentowności amerykańskich obligacji skarbowych). Rynki akcji słabo prosperują w środowisku rosnących stóp procentowych. Średnio w latach 1980--2000 w ciągu trzech miesięcy po pierwszej podwyżce stóp S&P 500 spadał o 14%. Jeżeli do tego dodać wciąż zaskakująco "bycze" nastawienie inwestorów widać wyraźnie, że spadkom wciąż nie widać końca i to zarówno w krótkim jak i średnim terminie. Rekordowe wyceny rynkowe zysków spółek również stanowią powód do obaw.
Z dala od wyprzedaży akcji w Ameryce powody do zadowolenia daje inwestorom japońska giełda. Na przełomie marca i kwietnia doszło do testu linii sygnalnej formacji podwójnego dna. Z testu tego zwycięsko wyszły byki, co pozwala zakładać, że wzrosty będą trwać.
Marcin T. Kuchciak
PARKIET
