Komentarz po sesji

Przyznam, że obecna sytuacja zaczyna być nieco irytująca. Trudno się

oczywiście obrażać na rynek ale to co ostatnio obserwujemy staje się co

najmniej nużące. Mam tylko nadzieję, że właśnie takie uczucia są także

udziałem wielu uczestników rynku, a więc, że tak naprawdę to ten marazm

dobiega końca. Bo, że dobiega końca wskazują także zbliżające się do siebie

ograniczenia konsolidacji. To wymusi w końcu jakiś ruch. Mam przynajmniej

taką nadzieję. W tej chwili wysokość obszaru, w jakim może bez generowania

sygnału poruszać się wykres kontraktu na WIG20 wynosi ok. 60 pkt i maleje

ok. 2 pkt dziennie. Kontrakty01.gif (dla indeksu te wartości wynoszą

odpowiednio 50 i 2 pkt. Indeks01.gif ). Maleje, gdyż od góry ogranicza nas

linia trendu, która przybrała kierunek spadkowy, natomiast od dołu mamy

poziomy obszar luki hossy z 4 stycznia br. Warto także wspomnieć, że dzięki

dzisiejszej kolejnej sesji o bardzo małym zakresie wahań w stosunku do

poprzedniego zamknięcia, mamy nowy rekord średniej zmienności. Biorąc za

miarę wskaźnik ATR i jego średnią dla 14 sesji otrzymujemy wartość 17,35

pkt, której jeszcze nigdy dla naszych kontraktów nie obserwowano. To także

daje nadzieję, że nasz koszmar wkrótce się skończy. Potrzebny jest jednak

jakiś impuls. Skoro nie znalazł się żaden większy śmiałek (lub ich grupa),

który byłby skłonny do wywołania takiego impulsu, jesteśmy zakazani na

czekanie aż nadejdzie on do nas z zewnątrz. Czy to będzie jutrzejsza decyzja

Fed? Może być, choć wątpię zważywszy, że trudno będzie jutro o zaskoczenie.

Prawdę mówiąc, nie wiem co mogłoby taki impuls wywołać. To musi być

niespodzianka, a takich raczej nie da rady przewidzieć bo przecież nie

byłyby niespodziankami. KJ