Komentarz: Przeważą dane, czy window dressing?

Pozwolę sobie napisać trochę więcej na temat sytuacji za Atlantykiem z uwagi na powracającą korelacje z tamtymi rynkami Jutro sesja w Stanach będzie miała szczególny przebieg. Po pierwsze kończy się o godz. 20 z powodu poniedziałkowego Labor Day. Ponadto jest to ostatnia sesja miesiąca i zwykle przypada na nią tzw. window dressing. Inwestorzy mogą postarać się o pozytywny wydźwięk, ale moim zdaniem raczej nie będzie miało to większego znaczenia.

Być może na zmniejszonym obrocie pociągną indeksy w górę, ale do tego musiałyby zostać opublikowane doskonałe dane.

O 14:30 podana zostanie dynamika zmian dochodów ludności (Personal Income) za lipiec. Poprzednia wartość: 0,6%. Oczekiwania: 0,3%. Równocześnie opublikowany zostanie wskaźnik dotyczący dynamiki wydatków ludności (Personal Spending) za lipiec. Przewidywany jest wzrost z 0,5%. do 0,8%. Jeżeli okazałyby się takie w rzeczywistości, to przy tej strukturze oznaczałoby to zwiększanie zadłużenia konsumentów. Wzrost wydatków wydaje się prawdopodobny w świetle ostatnich danych dotyczących Durable Orders. Analogicznie rosnące bezrobocie powinno znaleźć odzwierciedlenie w malejącej dynamice dochodów.

Powyższe dane nawet jeżeli byłyby zaskakująco dobre, mogą zostać zignorowane tak jak miało to miejsce we wtorek. Inwestorzy pokazali, że większą wagę przywiązują do indeksu nastrojów a właśnie jutro o 15:45 opublikowany zostanie zrewidowany Michigan Sentiment za sierpień. Prognozowany jest wzrost o 0.1pkt do 88. 15 minut później dowiemy się jak wygląda chicagowski PMI, który też teoretycznie powinien wzrosnąć o 0.5pkt do 52. Co do pierwszego to uważam, że prognozy są zbyt optymistyczne. Jest to wszakże indeks pokazujący nastroje konsumenckie, tak samo jak CC z wtorku. Przypuszczam, że jego zachowanie będzie podobne.

Bardziej optymistycznie patrzę na PMI, który odzwierciedla nastroje menadżerów. Na tych akurat podpisanie certyfikatów powinno mieć większy wpływ niż na "zwykłych konsumentów". Sęk w tym, że korelacja występująca między CC a PMI jest dość wysoka [prezentowano to we wtorek na Bloombergu]. Niekiedy jeden z nich jest szybszy. Zobaczymy jak będzie tym razem, ale nie spodziewałabym się rewelacyjnej reakcji na te dane.

Co do samych indeksów z NYSE, to te ostatnio nie tylko odbiły się od oporów, ale i przełamały wsparcia. Nasdaq po miesięcznej korekcie, podczas której zyskał 200pkt, powrócił do głównego trendu. DJIA ma otwartą drogę do spadków do ok. 8100pkt. S&P ma co prawda opór około 915pkt, ale wątpię aby poruszał się w przeciwfazie.

Negatywnie na inwestorów będzie wpływać zbliżający się 11 września. Niebezpieczna jest również perspektywa wojny. Co prawda nie ma nic lepszego dla gospodarki, nad małą wojenkę za granicami kraju, ale tym razem przebieg działań może być inny niż na początku lat 90-tych. Możliwa jest eskalacja ataków terrorystycznych, co raczej nie poprawi nastrojów konsumenckich.

Cena ropy najprawdopodobniej już dyskontuje ewentualne problemy z podażą, chociaż tutaj sytuacja jest niepewna. Ewentualny konflikt w Iraku może wpłynąć na relacje Moskwa - Waszyngton, a nie należy zapominać, że ostatnio to właśnie rosyjski kurek z ropą uzupełniał niedobory.

Na wykresie WIG20 pojawiła się kolejna czarna świeca. Teraz wsparciem jest 1100 pkt, które było tak trudne do sforsowania jako opór. Jutro najprawdopodobniej przystąpimy do testowania tego poziomu. Jego przełamanie stanowiłoby o definitywnym pożegnaniu się z powrotem w obszar 1150pkt.

W tej chwili dużo traci PKN [3%], co jest wynikiem niezbyt przychylnego nastawienia sfer rządzących wobec przejęcia RG przez Orlen. Silnej deprecjacji podlegają walory spółek TMT [Prokom i Computerland prawie 5%.] Na tym tle pozytywnie wygląda Softbank zyskujący ok. 2%. Na zainteresowanie zasługuje zachowanie Elektrimu, który 8% wzrost zmienił w 3% spadek.

Łukasz Rey