Komentarz po sesji

Zaczęło się smętnie, a skończyło całkiem nieźle. Bykom udało się oddalić

widmo wystąpienia sygnału sprzedaży poprzez wyciągnięcie kursów jak najdalej

od poziomu wsparcia. Podaż za bardzo nie oponowała i nie stawiała jakiego

wielkiego oporu. Zresztą sam popyt nie był znowu taki duży. Tak czy siak,

kurs kontraktów wzrósł i zbliżył się do okolic górnego ograniczenia

trwającej konsolidacji. Przyznam, że te konsolidacje to chyba zmora tego

roku i wcale nie wiem czy jest jeszcze szansa na poprawę w tym względzie.

Panująca obecnie długoterminowa tendencja spadku zmienności chyba nie

zostanie odwrócona. Zwłaszcza, że ciągle rośnie w siłę gracz, któremu duża

zmienność wcale nie jest na rękę. Można się jednak obawiać, że spowoduje to

jednak odpływ inwestorów indywidualnych, dla których właśnie zmienność cen

jest jednym z decydujących czynników dla inwestycji.

Dziś zmienność była nieco większa od wczorajszej, ale nie odbiegała od

notowanej ostatnio średniej. Osoby grające na odbicie wykresu od poziomu

wsparcia mogą pochwalić się zyskiem. Niestety, te 21 pkt rozpiętości sesji

to ledwie część tego, co obserwowaliśmy kiedyś. Mamy jednak, co mamy. Nic na

to poradzić nie można. Jedynie, kto ma możliwość, może pomyśleć o zmianie

rynku. Większość jednak jest skazana na współgranie z naszymi hamulcowymi

(zwłaszcza, jeśli chodzi o hamowanie spadków). Dziś byki osiągnęły mały

sukces. Nie oznacza to jednak, że już można się spodziewać dalszych

wzrostów. Do tego potrzebne jest przebicie poziomu 1165-68 pkt. czyli

wyjście nad szczyty z ubiegłego tygodnia. Ten poziom to także dolne

ograniczenie konsolidacji z przełomu października i listopada. Wtedy

mieliśmy ewidentne wybicie. Teraz musiałoby dojść do jego zanegowania. Do

tej chwili można założyć, że nadal będziemy poruszać się w ramach trendu

bocznego. Kontrakty01.gif Indeks01.gif Może jutrzejsze dane dotyczące

produkcji przemysłowej wpłyną na rynek pobudzająco. Pozostaje czekać. KJ