I to pomimo tego, że oba raporty odbiegały w sposób zauważalny od prognoz.
Indeks ZEW wzrósł bowiem z 13-letniego minimum na -28,5 pkt. w listopadzie do -19 pkt. (prognoza: -25 pkt.). Natomiast deficyt handlowy Stanów Zjednoczonych spadł w październiku o 8,3 proc. do 58,87 mld USD z 64,26 mld USD deficytu we wrześniu (prognoza: 63,5 mld USD deficytu). Był to największy spadek od pięciu lat, natomiast sam deficyt jest najniższy od sierpnia 2005 roku.
Stabilizacja obu par, to głównie efekt wyczekiwania na wyniki posiedzenia Federalnego Komitetu ds. Otwartego Rynku (FOMC). Jest niemal pewne, że stopy w USA pozostaną na poziomie 5,25 proc. Taka decyzja jest już zdyskontowana i nie wzbudzi żadnych emocji. Rynek będzie natomiast szukał w komunikacie towarzyszącym dzisiejszej decyzji, wszelkich sugestii odnośnie kształtowania się polityki monetarnej w przyszłości. Należy przyjąć, że prawdopodobnie nie będzie on wiele różnił się od tego, opublikowanego po poprzednim posiedzeniu. Wskazują na to również ostatnie wypowiedzi przedstawicieli Fed, w tym szefa tej instysycji, Bena Bernanke.
Jako, że taki komunikat nie będzie sugerował szybki obniżek stóp procentowych, co obecnie zakłada część rynku, więc prawdopodobnie może być uznany za "jastrzębi" i w pierwszej chwili wzmocnić dolara. Pytanie tylko czy przy obecnym, antydolarowym nastawieniu, to wzmocnienie może okazać się trwałe? Czy przypadkiem inwestorzy nie znajdą czegoś w komunikacie, co pozwoli jednak dolara ostatecznie przecenić? Wydaje się to dość realne.
Z punktu widzenia krótkoterminowej sytuacji technicznej, sygnałem do kupna lub sprzedaży EUR/USD oraz USD/CHF, będzie zdecydowane wybicie z trwającej od wczoraj stabilizacji.
