Przed zamknięciem

Mieliśmy dziś trzecią sesję już nieco mniej dynamicznej przesiadki na

marcową serię kontraktów i siódmą sesję konsolidacji tuż pod szczytami

hossy. To "tuż" w przypadku notowań intraday oznacza około 56 pkt. od

dzielącego nas maksimum z 7 grudnia na poziomie 3423,13 pkt. Wygląda to na

spore wyzwanie jak na jedną sesję, ale jeśli inwestorzy uwierzyliby w

kontynuację hossy, to przykład tego jak zachowuje się wtedy rynek

oglądaliśmy zarówno na początku grudnia na GPW, jak i wczoraj na rynku w

Argentynie (podawałem rano - wzrost +3,08 proc.), czy na giełdzie w Korei

(+2,54%). Nic nam ta siła rynków wschodzących nie pomogła, nawet pomimo

faktu, że wszystkie pozostałe europejskie emerging markets były na plusach i

wyraźnie silniejsze od największych giełd zachodnich. W tym towarzystwie

WIG20 był najsłabszy, o reszcie indeksów nawet nie wspominając. Dodatkowo

przypominam, że wszystko to miało miejsce po nieco sztucznie zaniżonym

kursie zamknięcia ze środowej sesji.

Skąd ta słabość ? Każdy z analityków pewnie wytłumaczyłby to na swój sposób,

ale ja tłumaczyć nawet nie zaczynam. Od kilku sesji rynek chaotycznie buja

się wokół jednego poziomu i na przemian mamy "dobre" i "złe" sesje. Dzisiaj

indeks najmocniej ściągał mający największy (15,55 proc.) udział w indeksie

PKO BP, ale czy można mówić o przewadze podaży, skoro ta sama spółka dzień

wcześniej była ze znacznie większym wzrostem byczym liderem wśród wszystkich

spółek z WIG20 i jednocześnie pociągnęła na nowe szczyty cały sektor bankowy

(WIG-banki).

Interpretację sesji dodatkowo utrudnia fakt, że najwięksi inwestorzy

wstrzymywali się z decyzjami czekając na podanie wskaźnika cen towarów i

usług konsumpcyjnych w listopadzie. Różnica między maksimum a minimum WIG20

do godz. 14:00 nie przekroczyła 20 pkt. Natomiast po poznaniu danych o

inflacji rynek ruszył na południe, pomimo otrzymania figury (1,4 proc. r/r)

poniżej zgodnych rynkowych prognoz na poziomie 1,5 proc. r/r. Mało logiczna

to reakcja, gdyż giełdowi inwestorzy zwykli cieszyć się z faktu oddalenia

perspektywy podwyżek stóp procentowych. Tym bardziej, gdy poniżej prognoz

jest inflacja, a nie np. dynamika produkcji przemysłowej. O czwartkowej

sesji trzeba szybko zapomnieć, a w perspektywie jutrzejszego wygasania

kontraktów (zostało teraz 17 tys. pozycji) o ile ktoś nie jest zaangażowany

na rynku terminowym, sesji najlepiej w ogóle nie oglądać, bo poziom

zamknięcia ustalą arbitrażyści i spekulanci, a nie rynkowe nastroje. 34 35

MP