Komentarz poranny

Interpretacja wczorajszej sesji w USA nie jest prosta. Z jednej strony

główne amerykańskie indeksy skończyły 0,3-0,5% pod kreską, a z drugiej

strony biorąc pod uwagę wcześniejszą skalę wzrostów i skalę rozczarowania

wczorajszymi publikacjami danych makro, to tylko taka korekta wydaje się

kosmetyczna. Wynika to głównie z faktu, że część inwestorów dalej trzyma się

interpretacji, że spowolnienie gospodarcze pomimo swoich wad ma też i

zalety - niższą inflację i związane z tym szybsze obniżki stóp procentowych.

O ile wszystko zakończy się faktycznie "miękkim lądowaniem" to te poglądy

będą na rynku dalej wygrywać. Gorzej, jeśli optymiści nie mają racji.

Z danych makro nieistotne były wczorajsze Initial Claims oraz wskaźniki

wyprzedzające koniunktury (LEI), które w obu przypadkach były zgodne z

prognozami. Gorzej jeśli chodzi o PKB w III kw., które spełniło jedynie

najbardziej pesymistyczne prognozy i zamiast oczekiwanego średnio 2,2% było

2,0%. O tym jednak polscy inwestorzy wiedzieli jeszcze w czasie sesji na

GPW. Natomiast o 18:00 nadeszła jeszcze gorsza publikacja. Gorsza dlatego,

że pokazująca kondycję sektora przemysłu w rejonie Filadelfii w grudniu.

Oczekiwano niewielkiego spadku z 5,1 pkt. do 4,0 pkt. a zamiast tego indeks

zanotował ujemne wartości na poziomie -4,3 pkt. To najgorszy odczyt indeksu

od kwietnia 2003 roku i oznacza po prostu recesję przemysłu w tym regionie.

Powodem tego jest sektor nieruchomości i przemysł motoryzacyjny.

Co gorsza, drugi miesiąc z rzędu ujemne jest też subindeks nowych zamówień,

który był na poziomie -2,4 pkt. Philadelphia Fed traktowany jest jako

zwiastun grudniowych publikacji Chicago PMI i ISM dla przemysłu, które za

listopad również pokazały recesję. Nic dziwnego, że po takich publikacjach

kolejną sesję z rzędu cena miedzi spadła. Tym razem o 2,7%. Słabsza

amerykańska gospodarka to mniejszy popyt na ten surowiec i inwestorzy muszą

to zdyskontować, niezależnie od korzyści dla rynku akcji jakie przyniosą

obniżki stóp.

Z naszych polskich spraw jedyną nowością jest przypisanie Marcinkiewicza na

szefa PKO BP. Nie wypowiadam się w tej kwestii, bo jest to sytuacja tak

idiotyczna (ojej, a jednak się wypowiadam), że musiałbym to mocno

skrytykować, co inne media zapewne z wdziękiem uczynią. Proszę jednak

pamiętać, że kurs banku wcale nie musi dzisiaj reagować. Po pierwsze temat

zdyskontowany na ostatnich sesjach, a po drugie choć zatwierdzenie

kandydatury przez radę nadzorczą PKO BP jest oczywiste, to już zatwierdzenie

prezesa przez Komisję Nadzoru Finansowego (dla prezesa banku wymagane jest

doświadczenie niezbędne do kierowania bankiem, a w tym przypadku mocno to

dyskusyjne) nie jest wcale pewne, choć przykład Netzela w PZU pozwala

politykom na takie dowcipy. MP