Jedną z dziedzin naszej gospodarki, w których najszybciej dokonują się pozytywne zmiany, jest rynek pracy. Oto kilka faktów potwierdzających tę tezę. W ciągu ostatniego dziesięciolecia, w latach 2006–2015, liczba osób pracujących w gospodarce narodowej wzrosła o prawie 200 tys., tj. o 15,2 proc., osiągając w końcu ubiegłego roku 14 850 tys. Liczba bezrobotnych zmalała z 2773 tys. w 2005 r. do 1563 tys. w 2015 r., a stopa rejestrowanego bezrobocia z 17,6 proc. do 9,8 proc., a więc poniżej dwucyfrowego poziomu, co obserwowaliśmy dotychczas jedynie w 2008 r. Warto przy tym zwrócić uwagę, że zgodnie z danymi Eurostatu zharmonizowana stopa bezrobocia w grudniu 2015 r. wyniosła w Polsce 7,1 proc. i była niższa niż w 16 krajach UE, z rekordowo wysokim poziomem w Grecji (25 proc.) i Hiszpanii (20,8 proc.). Wysokie bezrobocie wpływa negatywnie na poziom życia mieszkańców, zwiększa ryzyko ubóstwa, jest jednym z powodów wykluczenia społecznego. Trudności ze znalezieniem się na rynku pracy doświadczają głównie ludzie młodzi, kończący edukację. Stopa bezrobocia osób w wieku 15–24 lata jest w naszym kraju ponad 2,7-krotnie większa niż ogółu populacji.