Przeszkoda dla nominacji Warsha zniknęła, ale stopy szybko nie spadną

Z tego artykułu dowiesz się:

• Jakie okoliczności kształtują aktualną zmianę kierownictwa w Rezerwie Federalnej?
• Jakie są przewidywania dotyczące przyszłego kursu polityki pieniężnej Fed pod nowym przewodnictwem?
• Jakie globalne czynniki ekonomiczne wpływają na obecną ostrożność banków centralnych, w tym Fedu?
• Jakie są rynkowe i eksperckie prognozy dotyczące perspektyw zmian stóp procentowych w USA w najbliższych miesiącach i latach?

W środę wieczorem odbędzie się najprawdopodobniej ostatnie posiedzenie Komitetu Otwartego Rynku Rezerwy Federalnej (FOMC) pod kierownictwem Jerome'a Powella, dotychczasowego prezesa Fedu. Kończy on swoją kadencję 15 maja, a przeszkoda dla zatwierdzenia nominacji jego następcy – Kevina Warsha – zniknęła. Po tym jak Departament Sprawiedliwości zakończył, bez stawiania zarzutów, śledztwo karne przeciwko Powellowi (dotyczące kosztów przebudowy siedziby Rezerwy Federalnej), republikański senator Thom Tillis ogłosił, że przestanie blokować proces nominacji Warsha. – Jestem gotowy przejść do potwierdzenia nominacji pana Warsha. Myślę, że będzie świetnym przewodniczącym Fed – zadeklarował Tillis w rozmowie z NBC.

Foto: Parkiet

Zmiana warty w Fedzie

Warsh był w zeszłym tygodniu przesłuchiwany w Kongresie i zrobił ogólnie dobre wrażenie na komentatorach. Krytycy, w większości demokraci, obawiali się wcześniej, że Warsh — który popierał apele prezydenta Donalda Trumpa o obniżenie stóp procentowych — będzie niewiele więcej niż „marionetką” prezydenta. Obawy przed takim scenariuszem znacznie się zmniejszyły. 

– Nie zdziwiłbym się, gdyby prezydent raz czy dwa był na niego zirytowany – stwierdził Tillis. Przypomniał, że przewodniczący Fedu ma tylko jeden głos i musi budować konsensus wśród 12 członków komitetu głosującego nad zmianami stóp procentowych. – Trzeba to robić zgodnie z zasadami i w granicach instytucji, abyśmy zachowali ten cenny, wyjątkowy dar, jaki mamy jako naród, i złoty standard systemu finansowego – dodał Tillis.

– Warsh podkreślał znaczenie niezależności Fed, choć w wąskim rozumieniu – jako wykonywania polityki monetarnej. W innych obszarach, takich jak nadzór nad bankami, Warsh uważa, że Fed powinien podlegać takiej samej kontroli jak inne części rządu. Warsh powrócił również do wcześniejszych argumentów, że napędzany sztuczną inteligencją wzrost podaży mógłby „ułatwić Fedowi zadanie w zakresie inflacji” oraz wyraził preferencję dla ograniczenia komunikacji Fed. Zasygnalizował poparcie dla więcej niż czterech posiedzeń rocznie, ale nie dla obecnych ośmiu, i skrytykował szerzej projekcje Fedu dotyczące stóp procentowych – wskazuje Thomas Ryan, ekonomista z firmy badawczej Capital Economics.

Warsh wypowiadał się podczas przesłuchania krytycznie co do obecnego głównego miernika zmian cen używanego przez Fed, czyli inflacji bazowej PCE. Zasugerował, że FOMC powinien faworyzować miarę „przyciętej średniej” (trimmed mean) jako lepszy wskaźnik inflacji bazowej. Inflacja bazowa PCE typu trimmed mean, publikowana przez oddział Fedu z Dallas, spadła mocno w ciągu ostatnich sześciu miesięcy do 2,3 proc., podczas gdy inflacja bazowa PCE wzrosła z 2,8 proc. we wrześniu do 3 proc. w lutym. Zmiana wskaźnika inflacji mogłaby więc zwiększyć szanse na cięcie stóp procentowych. Nawet gdyby jednak zmieniono metodologię liczenia inflacji natychmiast po objęciu przez Warsha kierownictwa nad Fedem, to zapewne nie doprowadziłoby to do zmian stóp procentowych w nadchodzących miesiącach.

Oczekiwana ostrożność

Za baryłkę ropy gatunku WTI płacono w poniedziałek ponad 95 USD , a cena baryłki surowca gatunku Brent dochodziła do 108 USD . Ceny ropy utrzymują się na podwyższonych poziomach ze względu na wojnę USA z Iranem. Nie wiadomo kiedy ona się zakończy i kiedy może dojść do odblokowania Cieśniny Ormuz. Banki centralne z całego świata nie mają więc pewności, co do tego, jak będzie w nadchodzących miesiącach zachowywała się inflacja. To skłania wiele z nich do ostrożności.

Inwestorzy są więc pewni, że w środę wieczorem Fed utrzyma swoją główną stopę procentową w dotychczasowym przedziale 3,50-3,75 proc. Barometr CME FedWatch pokazywał w poniedziałek, że prawdopodobieństwo podjęcia przez Fed takiej decyzji wynosi 100 proc. (Inwestorzy nie będą też raczej przywiązywali dużej wagi do słów, które wygłosi Powell na swojej najprawdopodobniej ostatniej konferencji w roli szefa Fedu.) Rynek nie spodziewa się też, by do obniżek stóp procentowych w USA miało dojść w nadchodzących miesiącach. CME FedWatch pokazywał w poniedziałek, że jest mniej niż 5 proc. szans na cięcie stóp 17 czerwca, czyli na pierwszym posiedzeniu, któremu będzie przewodniczył Warsh. Prawdopodobieństwo tego, że po październikowym posiedzeniu, główna stopa procentowa Fedu będzie wynosiła tyle, co obecnie, sięga 73,5 proc. To, że zostanie ona na takim samym poziomie w grudniu, było wyceniane w poniedziałek na 64,6 proc. Według CME FedWatch, szanse na cięcie stóp stają się wyższe niż 50 proc. dopiero od września 2027 r.

– W obecnej sytuacji wyceny rynkowe potwierdzają nasz pogląd, że choć kolejny ruch jest bardziej prawdopodobny jako obniżka, to Fed nie będzie w stanie jej uzasadnić przed 2027 r. – prognozuje Ryan.

We wtorek decyzję w sprawie stóp procentowych ma podjąć Bank Japonii, a także Narodowy Bank Węgier, w środę (oprócz Fedu) Bank Kanady i Bank Centralny Brazylii, a w czwartek Europejski Bank Centralny i Bank Anglii.

– Fed, Europejski Bank Centralny, Bank Anglii, Bank Japonii oraz Bank Kanady, a także inne banki centralne, najprawdopodobniej pozostawią stopy procentowe bez zmian w obliczu utrzymujących się i zmiennych napięć między USA a Iranem. Spodziewamy się, że Fed utrzyma stopy na obecnym poziomie co najmniej do czwartego kwartału, podczas gdy EBC i Bank Anglii pozostawią otwartą opcję podwyżki stóp – ocenia  Estelle Ou, ekonomistka Bloomberg Economics.

W poniedziałek Państwowy Bank Pakistanu podniósł główną stopę procentową o 100 pb, do poziomu 11,5 proc. Komitet polityki monetarnej banku ostrzegł, że „przedłużający się konflikt na Bliskim Wschodzie nasilił ryzyka dla perspektyw makroekonomicznych”, wskazując na globalne ceny energii, koszty frachtu, składki ubezpieczeniowe oraz zakłócenia w łańcuchach dostaw.

Najwyższa na świecie stopa procentowa jest obecnie w Wenezueli (58,6 proc.), a najniższa w Szwajcarii, gdzie wynosi ona zero proc.