Wzrost cen już nie spędza Fedowi snu z powiek

Amerykańska inflacja konsumencka wyhamowała do 7,1 proc. w listopadzie z 7,7 proc. miesiąc wcześniej. To spadek większy od oczekiwań. Fed ma argument za mniejszą podwyżką stóp.

Inflacja w USA wyraźnie osłabła również w ujęciu miesięcznym. Ceny konsumenckie wzrosły tylko o 0,1 proc. w porównaniu z październikiem. Średnio spodziewano się ich zwyżki o 0,3 proc., po październikowym wzroście o 0,4 proc. Niższa od prognoz była również inflacja bazowa. Wyhamowała z 6,3 proc. do 6 proc. rok do roku i z 0,3 proc. do 0,2 proc. miesiąc do miesiąca.

Te dane były pozytywnym sygnałem dla rynków. Po ich publikacji euro zyskiwało 0,7 proc. wobec dolara. Złoty umacniał się w podobnym tempie do amerykańskiej waluty, a we wtorek po południu za 1 USD płacono 4,40 zł. Rentowność amerykańskich obligacji dziesięcioletnich spadła poniżej 3,5 proc. Sesja na Wall Street zaczęła się natomiast od zwyżek. Dow Jones Industrial zyskiwał na jej początku 1,8 proc.

Kluczowe komponenty

Inflacja konsumencka w USA osiągnęła szczyt w czerwcu, gdy wyniosła 9,1 proc. Listopad był już drugim miesiącem z rzędu, gdy była ona znacząco poniżej prognoz. Do jej wyhamowania mocno przyczynił się spadek cen energii, który wyniósł 1,6 proc. miesiąc do miesiąca. Ceny żywności wzrosły o 0,5 proc., ale ich wzrost hamuje. W maju sięgał 1,2 proc., a w październiku 0,6 proc. Licząc rok do roku, energia zdrożała o 13,1 proc., a żywność – o 10,6 proc. Zwracał na siebie uwagę też spadek cen używanych samochodów – o 2,9 proc. mies./mies. Wzrost cen usług wyhamował natomiast z 0,5 proc. do 0,4 proc. Licząc w ujęciu rocznym, wyniósł on 6,8 proc.

– Znacząco niższy odczyt inflacji konsumenckiej to w dużym stopniu skutek zmian cen energii i żywności. Globalny wzrost gospodarczy zwalnia, więc nie jest niespodzianką, że te dwa komponenty odczuwają to jako pierwsze. Kluczową sprawą jest inflacja bazowa w usługach, którą trzeba sprowadzić do umiarkowanych poziomów. Bez cen usług i płac pod kontrolą nie będziemy jeszcze mogli mówić o końcu zagrożenia inflacyjnego – twierdzi April LaRusse, analityczka Insight Investments.

– Fed mógł zignorować lepsze od spodziewanych dane o inflacji za październik, gdyż były to statystyki tylko z jednego miesiąca. Dalsze wyhamowanie inflacji w listopadzie sprawia jednak, że nowy trend dezinflacyjny jest już trudniejszy do ignorowania – wskazuje Paul Ashworth, analityk z firmy badawczej Capital Economics.

Ścieżka dla stóp

Listopadowy odczyt inflacji może być więc dla Fedu dodatkowym argumentem za wyhamowaniem tempa zacieśniania polityki pieniężnej. Komitet Otwartego Rynku Rezerwy Federalnej (FOMC) ogłosi w środę wieczorem decyzję w sprawie stóp procentowych. Większość analityków spodziewa się, że podwyższy je o 50 pkt baz. (na czterech poprzednich posiedzeniach podnosił je po 75 pkt baz.). Główna stopa ma się więc znaleźć w przedziale 4,25–4,5 proc.

Inwestorzy będą się też wsłuchiwać we wskazówki Jerome’a Powella, szefa Fedu, dotyczące dalszych podwyżek stóp. Niewykluczone, że powtórzy on, że proces zacieśniania polityki pieniężnej potrwa dłużej, niż oczekiwano. Po wtorkowym odczycie inflacji kontrakty terminowe sugerowały, że cykl podwyżek zakończy się wiosną, a docelową wysokość głównej stopy wyceniały średnio na 4,88 proc. (czyli że będzie ona w przedziale 4,75–5 proc.).

– Przy coraz mocniejszym hamowaniu inflacji spodziewamy się, że FOMC zacznie się skupiać na rynku pracy. Prognozujemy, że spowolnienie przyrostu zatrudnienia w nadchodzących miesiącach sprawi, że Fed na lutowym posiedzeniu podwyższy stopy tylko o 25 pkt baz. Gdy wzrost liczby etatów zbliży się do poziomu 100 tys. miesięcznie, Fed może w marcu już w ogóle nie podnosić stóp – prognozuje Ellen Zentner, ekonomistka z Morgan Stanley.