Szefowa muzeum chroni JPMorgana od ryzyka

Analitycy wskazują, że bank JPMorgan Chase ma słaby komitet do spraw ryzyka. W jego skład wchodzi m.in. osoba nadzorująca AIG tuż przed wybuchem kryzysu.

JPMorgan Chase jest coraz częściej obwiniany o to, że źle sobie radzi z zarządzaniem ryzykiem. Powód do takich oskarżeń dała strata 2 mld USD, jaką ten bank poniósł ostatnio spekulując na korporacyjnych CDS?(instrumentach finansowych ubezpieczających przed ryzykiem bankructwa). Odkąd

10 maja została ujawniona ta strata, akcje JPMorgana staniały o około 17 proc., a bank stał się obiektem dochodzeń amerykańskich regulatorów.

Część analityków wskazuje, że bank nie przykłada wystarczającej uwagi do kontroli nad ryzykiem. Świadczyć ma o tym m.in. skład jego komitetu do spraw ryzyka – ciała nadzorującego dyrektora ds. ryzyka i strategię banku pod tym kątem. Gdy  konkurencja zatrudnia w takich komitetach ludzi z dużym doświadczeniem na Wall Street – bankierów inwestycyjnych, byłych regulatorów, to JPMorgan ma w swoim komitecie m.in. szefową muzeum.

Cień AIG

Komitet ds. ryzyka w JPMorgan Chase liczy tylko trzy osoby. Najbardziej kontrowersyjną z nich jest Ellen Futter, dyrektor nowojorskiego Muzeum Historii Naturalnej. Od 1997 r. zasiada ona również w radzie nadzorczej JPMorgana. W tym roku część akcjonariuszy banku próbowała ją odwołać, wskazując, że popisała się wcześniej niekompetencją. Futter kierowała komitetem audytu w firmie farmaceutycznej Bristol-Myers, gdy w 1999 r. regulator zarzucił tej spółce oszustwa księgowe. Wchodziła też w skład rady nadzorczej AIG, gdy ten ubezpieczyciel stanął w 2008 r. na krawędzi bankructwa, destabilizując światowy system finansowy (pikanterii sprawie dodaje fakt, że AIG dokonywało dużych darowizn dla muzeum kierowanego przez Futter, a później sowite datki składał też JPMorgan).

– Biorąc pod uwagę niezdolność pani Futter do monitorowania ryzyka podczas pracy w AIG i to, że JPMorgan jest mocno zaangażowany na podobnych rynkach jak AIG, nie wierzymy, by dalsza jej obecność w radzie nadzorczej była w interesie udziałowców – twierdzi Jack Ferdon, analityk z firmy Glass Lewis.

Szefem komitetu ds. ryzyka jest James Crown, właściciel firmy inwestycyjnej Henry Crown &?Co., zarządzającej głównie jego rodzinnym majątkiem, odziedziczonym w dużej mierze po dziadku. Przez kilka lat, do 1985 r., Crown handlował też obligacjami w Salomon Brothers. To osoba, która ma w komitecie największe doświadczenie na Wall Street. Trzeci członek komitetu, David Cote, jest szefem firmy Honywell, działającej głównie w sektorze zbrojeniowym. – Trudno uwierzyć, że taki skład wystarczy. To bardzo trudne zadanie nadzorować ryzyko w banku JPMorgan – przyznaje Anat Admati, wykładowca z Uniwersytetu Stanforda.

Konkurencja ostrożniejsza

Komitet ds. ryzyka w banku JPMorgan Chase wygląda blado w porównaniu z konkurencyjnymi bankami. Goldman Sachs ma w tej instytucji Stephena Friedmana, byłego przewodniczącego swojej rady nadzorczej i zarazem byłego doradcę ekonomicznego prezydenta USA George'a W. Busha, a także Jamesa Schiro, byłego prezesa Zurich Financial Services. Susan Bies, dawna dyrektor oddziału Rezerwy Federalnej, zasiada w komitecie ds. ryzyka Bank of America. Merrill Lynch ma w takim komitecie Maasaki Tanakę, byłego szefa amerykańskiego oddziału Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ, a Citigroup przyciągnął Nicholasa Moore'a, byłego szefa amerykańskiego oddziału PricewaterhouseCoopers.

– JPMorgan Chase powinien stworzyć komitet ds. ryzyka składający się w większym stopniu z ekspertów od instytucji finansowych oraz od ryzyka stwarzanego przez takie instytucje – wskazuje Lucian Bebchuk, dyrektor programu ds. zarządzania korporacyjnego w Harvard Law School.

[email protected]