Czechy bywały w ostatnich latach nazywane Szwajcarią Europy Środkowo-Wschodniej. Mała, stosunkowo stabilna, nastawiona na eksport gospodarka od jesieni 2013 r. broniła swojej waluty przed aprecjacją za pomocą limitu kursowego, ustanowionego przez Czeski Bank Narodowy (CNB) na poziomie 27 koron za 1 euro. Spekulanci kupowali czeskie aktywa, licząc na to, że limit zostanie „wkrótce" zniesiony. 6 kwietnia CNB bez żadnej wcześniejszej zapowiedzi uwolnił kurs korony. (Inwestorom nasuwały się oczywiste skojarzenia z równie nagłym uwolnieniem kursu franka wobec euro dokonanym w 2015 r. przez Szwajcarski Bank Narodowy.) Korona bardzo szybko się umocniła wobec euro – kurs EUR/CZK sięgnął 26,5, by pod koniec kwietnia sięgać 26,8 koron za 1 euro. Czy to tylko wstęp do dalszej aprecjacji? Co, oprócz kuszącej gry z bankiem centralnym, skłoniło inwestorów do traktowania korony jako pożądanej waluty? Czy sytuacja gospodarcza w Czechach jest na tyle dobra, by snuć porównania tego kraju ze Szwajcarią?