Transfer z zarządu do rady nadzorczej to dla niektórych prezesów szansa na to, żeby po wielu latach wytężonej pracy wreszcie odpocząć, nie tracąc przy tym kontaktu ani z branżą, ani z firmą, której poświęciło się tak wiele czasu i energii. Zwłaszcza jeśli taka osoba jest również znaczącym akcjonariuszem w spółce. Praktyka pokazuje jednak, że zmiana fotela nie zawsze oznacza, że były prezes ma mniejszy wpływ na rozwój firmy i nie zawsze gwarantuje, że ma on więcej czasu dla siebie. Dziś kończy się kadencja prezesa Apatora Janusza Niedźwieckiego, który przez 13 lat kierował spółką produkującą liczniki. Jak przekonują analitycy, w tym przypadku tak długa prezesura to dowód na to, że Niedźwiecki był pozytywnie oceniany przez rynek, a główni akcjonariusze spółki darzyli go dużym zaufaniem. Sam Niedźwiecki nie posiada znacznego pakietu akcji Apatora – na dzień 15 maja kontrolował pakiet stanowiący 1,3 proc. udziału w kapitale spółki i 3,08 proc. głosów na walnym zgromadzeniu. – Gdyby sam nie zrezygnował, pewnie dalej kierowałby Apatorem – twierdzi Michał Sztabler, analityk DM Trigon.