Obserwujemy większą otwartość inwestorów i utrzymujące się napływy do funduszy dłużnych

Udane debiuty emitentów mają silny efekt demonstracyjny. Pokazują, że rynek obligacji stanowi realną alternatywę dla finansowania bankowego – mówi Kamil Witkowski, szef działu rynków kapitału dłużnego w Trigonie.

Jakie są perspektywy na nowy rok?

Początek roku jest wyraźnie lepszy niż w poprzednich latach na krajowym rynku obligacji – za nami rekordowy rok pod względem liczby emisji. Obserwujemy większą otwartość inwestorów oraz utrzymujące się napływy do funduszy dłużnych. Nie oznacza to jednak braku ryzyka. Rynek finansowy w ostatnich latach był wielokrotnie zaskakiwany nieoczywistymi wydarzeniami. W takim otoczeniu kluczowe staje się szybkie wykorzystywanie dostępnych okien transakcyjnych – zbyt długie oczekiwanie na jeszcze lepsze warunki może skutkować nagłym zamknięciem rynku nawet na kilka miesięcy, czego doświadczyliśmy m.in. w czasie COVID-19, wzrostu stóp procentowych czy po ogłoszeniu taryf przez Trumpa.

Nadal widać mocną obecność banków. Ten trend się utrzyma?

Sektor bankowy pozostanie jednym z kluczowych emitentów zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym. W nadchodzących kwartałach istotnym czynnikiem stymulującym podaż będzie zbliżający się termin wejścia w życie wskaźnika finansowania długoterminowego, obowiązującego od 31 grudnia 2026 r. Banki już dziś dostarczają znaczącą podaż, aby spełnić wymogi MREL, a zbliżający się termin obowiązywania nowego wskaźnika dodatkowo wzmocni ich aktywność.

Widać też chyba dużą aktywność sektora publicznego w wychodzeniu za granicę?

Rosnące potrzeby pożyczkowe sektora publicznego wspierają decyzje MF oraz BGK o uzupełnianiu popytu krajowego emisjami na rynkach zagranicznych.

Jaka jest specyfika emisji międzynarodowych?

Pozwalają uzupełnić silny, lecz ograniczony popyt krajowy i dotrzeć do szerokiego grona inwestorów instytucjonalnych. Jest to naturalny krok w sytuacji, gdy lokalny rynek nie jest w stanie w pełni zaabsorbować rosnącej podaży długu, przy jednoczesnym umiejętnym wykorzystaniu dobrego postrzegania kraju jako emitenta na rynkach zagranicznych. Najlepszym przykładem są świeżo przeprowadzone emisje MF na początku stycznia – łącznie 3,25 mld EUR w dwóch transzach 5- i 10-letnich euroobligacji, przy zgłoszonym popycie przekraczającym 9 mld EUR.

Widać też utrzymującą się kompresję marż. Jakie są jej skutki?

Tworzy ona przestrzeń do sięgania po bardziej złożone struktury finansowania na rynku krajowym, które z powodzeniem są emitowane na rynkach zagranicznych, natomiast w Polsce wciąż nie są w pełni wykorzystywane. W sektorze przedsiębiorstw sprzyja to emisjom obligacji podporządkowanych przez emitentów z ratingiem inwestycyjnym, natomiast w sektorze bankowym zwiększa atrakcyjność instrumentów kapitałowych, takich jak AT1 czy Tier II.

Czy sytuacja sprzyja refinansowaniu starych emisji?

Zacieśnianie marż na rynku pierwotnym w porównaniu z historycznymi emisjami tworzy bardzo dobre warunki do refinansowania istniejących obligacji na nowych, lepszych warunkach marżowych. Coraz więcej emitentów aktywnie zarządza zadłużeniem, wykorzystując okazję do obniżenia kosztów finansowania, wydłużenia zapadalności lub uproszczenia struktury obligacji (np. poprzez zdjęcie zabezpieczeń). W całym ub.r. naliczyliśmy około 35 takich operacji, z których największą przeprowadził KGHM, z sukcesem refinansując obligacje zapadające dopiero w czerwcu 2029 r. o wartości 1,6 mld PLN.

Czy udane emisje i debiuty z ub.r. zachęcają kolejnych emitentów?

Tak, mają silny efekt demonstracyjny. W szczególności budujące są debiuty spółek z mniej reprezentowanych sektorów, takich jak Dadelo, Żabka, Allegro czy Mosty Magazyny Energii. Sukces tych transakcji pokazuje, że rynek obligacji stanowi alternatywę dla finansowania bankowego, co będzie motywować kolejne firmy do dywersyfikacji finansowania i wejścia na rynek długu w okresach sprzyjającej koniunktury.