Całodniowy marazm

Chyba najlepszą ilustracją do dzisiejszych notowań jest liczba kontraktów terminowych na WIG20, która zmieniła właściciela. Jest to około 6.000 sztuk, czyli najmniej w tym roku. To pokazuje, że na rynku nic ciekawego się nie działo i w związku z tym układ sił na nim nie zmienił się. Niewielką zwyżkę WIG20 można traktować jako ruch powrotny do przebitego wczoraj wsparcia przy 1372 pkt., co jest zapowiedzią testowania średnioterminowej bariery 1339 pkt.

Piątkowe notowania w najmniejszym stopniu nie oddalają tego zagrożenia. Oczywiście o ile na zamknięcie WIG20 nie przekroczy 1372 pkt. To sugerowałoby, że podaż ustępuje i robi się miejsce na odbicie.

Trzeba przyznać, iż atmosfera wokół rynku nie sprzyja zainteresowaniu kupnem akcji z myślą o trwałym wzroście ich ceny. Zarówno zmiana trendów średniookresowych na światowych giełdach, jak i wydarzenia wokół największych walorów z naszego parkietu potęgują atmosferę niepewności i zagrożenia spadkami. Na szczęście mamy w indeksach Pekao, które utrzymuje je na nadal wysokich poziomach. Indeksy cenowe mają się dużo gorzej, choć średnioterminowych rozstrzygnięć na nich też jeszcze nie ma. Charakterystyczne jest zachowanie A/D Line, który wczoraj spadł poniżej grudniowego dołka. Wnioski z tego wskaźnika napawają dużym niepokojem.

W związku z podejściem Nasdaqa do silnego wsparcia można liczyć, że ewentualne odbicie pociągnie nasz rynek w górę. Ale co będzie, jak Nasdaq odbije się, a spadną DJIA i S&P500? Dlatego nie warto w krótkim okresie przeceniać korelacji z tamtymi rynkami, a uwzględniać zmianę trendu średniookresowego. Jest mało prawdopodobne, byśmy na dłuższą metę oparli się światowej tendencji.

Krzysztof Stępień

Analityk Parkietu