Co gorsza, podobne zachowanie, kiedy notowania rosną w trakcie sesji, a następnie spadają na jej zamknięcie, jest charakterystyczne dla tej fali spadkowej. Nasdaq Composite został ściągnięty w dół na sesjach 15 maja i 18 czerwca, co poprzedzało spadki. Może zatem być tak, że obrona wrześniowego dołka, wystarczyła tylko na lokalną korektę. Wprawdzie początek poniedziałkowej sesji nie przesądza jeszcze o powrocie do bessy, ale test dołka na 1423 pkt., to najpewniejszy scenariusz na najbliższe dni.
Zasięg spadku, wynikający z formacji głowy z ramionami, realizuje średnia przemysłowa Dow Jones. Wprawdzie ostatnio wartość indeksu nieco wzrosła, ale jest już chyba za późno na pełny ruch powrotny do linii szyi. Oznaczało by to wzrost wskaźnika w okolice 10 tys. punktów. Najpewniej mamy do czynienia tylko z lokalną korektą. Być może większy wzrost będzie udziałem największych amerykańskich firm, kiedy DJIA znajdzie się na 8,9 tys. pkt. Wtedy zasięg spadku wynikający ze wspomnianej formacji zostanie w pełni zrealizowany.
W ostatnich dniach dość ostro poszły w górę notowania na największych giełdach europejskich. Takie gwałtowne zrywy to z reguły tylko korekty w trendach spadkowych. Na razie z analizy technicznej nie wynika, żeby tym razem miało być inaczej. Zarówno FT-SE 100, DAX jak i CAC-40 znacznie oddaliły się od zeszłorocznych dołków. Kupującym nie udało się na razie pokonać żadnych istotnych oporów, co mogło by sugerować, że mamy do czynienia z poważną zmianą trendu. Nie przypuszczam, żeby zmiana taka mogła dokonać się bez krótkiej choćby konsolidacji. A takiej nie widać na wykresie żadnego ze wspomnianych indeksów.
Tomasz Jóźwik
PARKIET
