Komentarz poranny

Obfitość informacji ze sfery makro, jaka miała miejsce w ubiegłym tygodniu

sprawia, że ten nadchodzących pod tym względem jawi się jako nudny i mało

znaczący. Dziś poznamy jedynie wartość wskaźnika ISM dla sektora usług.

Jutro nie poznamy żadnej szczególnej wielkości makro, ale w zamian będzie

można wysłuchać wystąpień członków Fed: Susan Schmidt Bies oraz Thomasa

Hoeniga. To taka ciekawostka. W środę mamy jedynie zmianę stanu zapasów

ropy i wystąpienie Jacka Guynna, czyli także nic w czasie naszych notowań.

Czwartek to oczywiście raport o nowych wnioskach o zasiłek dla

bezrobotnych i zmiana stanu zapasów hurtowników. Ciekawsze mogą być

posiedzenia BoE i ECB. W piątek poznamy deficyt w bilansie handlowym USA

oraz dynamikę cen importu. Swoje wystąpienie będzie miał Ben Bernanke.

Problem w tym, że to już ostatni dzień tygodnia. Widać więc, że tym razem

sfera makro ma szansę przejść do cienia, a górę mogą wziąć emocje. Choćby

te związane w chęcią odbicia. Widać ją w Stanach, ale oczywiście także i u

nas. Końcówka ubiegłego tygodnia przyniosła nam próbę pokonania oporu na

2930 pkt. Przypomnę, że dla kontraktów jest to linia wybicia z formacji

podwójnego dna, a dla indeksu linia szyi formacji odwróconej głowy z

ramionami. W obu wypadkach wyjście nad 2930 pkt. powinno dać niezłe

sygnały kupna. Czy będą one skuteczne, tego nie wie nikt, ale to przecież

nie chodzi o to, by grać tylko na "pewne sygnały", bo takich po prostu nie

ma. Nikt nie jest w stanie przewidzieć, czy dany sygnał da zarobek, czy

nie. Na dłuższą metę takie wybieranie może być mało korzystne. Na sygnał

kupna warto zareagować, choćby z tego powodu, że nadal nie mamy na rynku

bessy. Nie wiadomo, czy ewentualny wzrost będzie jedynie korektą korekty,

czy też faktyczną próbą powrotu do trendu. W tej chwili jest to mało

ważne. KJ