Przed zamknięciem

Dzisiejsza sesja rozpoczęła się od kaca jakim była mieszanka silnej przeceny

z początku piątkowej sesji, oraz bardzo wysokiego i nieco sztucznego

zamknięcia notowań. To pierwsze sprawiło, że spora grupa inwestorów była

dziś mocno wystraszona, a to drugie dodatkowo zachęcało do wstrzymania się z

zakupami. Podobnie jak fatalna rekomendacja HSBC dla akcji KGHM.

Co ważne, poniedziałkowe poranne osuwania było tylko właśnie takim

wstrzymaniem się popytu, a nie żadną agresywną podażą, co potwierdzały

choćby obroty. Taki spadek zatrzymać było jeszcze łatwiej niż w piątek, więc

wraz z pierwszymi jaskółkami większych zleceń kupna (od razu wzrosły też

obroty), sesyjne minima zostały wyznaczone. Ogólnie sesję należy oceniać

pozytywnie, bo po szkodach jakie wyrządziła w psychice inwestorów piątkowa

sesja, konsolidacja pod szczytami hossy jest sporym osiągnięciem,

niezależnie od zachowania pozostałych światowych parkietów.

Kolejne impulsy przyjdą teraz ze sfery makro. Jutro o 14:00 poznamy polskie

PPI oraz dynamikę produkcji w listopadzie. Przy obecnych poziomach indeksów

tylko kombinacja przekroczenia prognoz dynamik produkcji (+14,8 proc.) i co

najmniej zgodnej z prognozami PPI (lub danych poniżej prognozy +3,1 proc.)

powinna być dla giełdowych inwestorów impulsem do wykreślenia nowych

szczytów hossy. Polskie dane to jednak nie wszystko. Rano o 10:00 poznamy

niemiecki Ifo, który coraz trudniej interpretować ze względu na sprzeczne

odczyty indeksu ZEW. Natomiast z USA poznamy również dane o inflacji cen

producentów (PPI), ale też bardzo istotne dane z rynku nieruchomości

(Housing Starts i Building Permits). W perspektywie tych danych należy na

jutro mieć neutralne nastawienie i najwcześniej po odkryciu tych

ekonomicznych kart rynek może wskazać trwalszy kierunek.

Na marginesie bieżących wydarzeń w perspektywie rozpoczynającego się we

wtorek posiedzenia RPP zwrócę uwagę, że inwestorzy/czytelnicy bardzo często

błędnie rozumieją prognozy decyzji RPP jako tożsame z poglądami bankowych

ekonomistów. Nikt nie oczekuje, że RPP mogłaby podnieść stopy na grudniowym

posiedzeniu, a taki ruch stanie się tym mniej prawdopodobny po zmianie

"jastrzębiego" prezesa NBP. Pierwsza podwyżka najwcześniej dopiero w marcu

lub kwietniu. Nie oznacza to bynajmniej, że nikt nie widzi potrzeby

podwyżki, mając na uwadze fakt, że reagowanie na bieżące comiesięczne

wskaźniki (RPP) możnaby czasem zastąpić działaniem o charakterze

"wyprzedzającym", co oczywiście jest zadaniem znacznie bardziej

skomplikowanym analitycznie (czytaj: podatnym na krytykę) niż jedynie

reakcja na bieżące dane. MP