Za oś przewodnią zmian KSH ustawodawca uznał potrzebę wzrostu efektywności sprawowanego nadzoru i czynne uczestnictwo rady nadzorczej w bieżącym funkcjonowaniu spółki. Obudował to poszerzeniem obowiązków rad nadzorczych poprzez tradycyjne przyznanie im nowych uprawnień. W konsekwencji, w przypadku godzenia określonych czynności prawnych zarządu w interes spółki, czy w przypadku wyrządzenia spółce szkody, organem współodpowiedzialnym stać się ma rada na zasadzie wad w sprawowanym nadzorcze.
W celu realizacji przedstawianych powyżej założeń nowelizacja wprowadza do KSH zupełnie nowy model wykonywania zadań przez zarząd i radę nadzorczą opierający się na trzech zasadach: staranności, lojalności oraz poufności. Co prawda nowela KSH nie wykreowała ww. obowiązków na nowo, lecz w wyniku zmiany KSH ubrała dotychczasowe zręby norm lub zasad wywodzonych z przepisów kodeksu cywilnego w ujednolicone ramy „prawne” i – w naszej ocenie – wydatnie podniosła ich znaczenie. Powinności te ciążyły na członkach organów spółek już wcześniej w postaci intencjonalnej, kształtowanej orzecznictwem i doktryną oraz tej nieskodyfikowanej, opartej głównie o zasady i dobre praktyki rynku kapitałowego.
